De profeet Mozes - Deel 3

De bevrijding van de kinderen van Israël.

In naam van Allah de Barmhartige de Genadevolle. En vrede en zegeningen zijn met eenieder van de profeten evenals met hen die hun boodschap volgen. Het onderwerp wat in deze video besproken zal worden is: De profeet Mozes - Deel 3.

Salamoe aleikoem, vrede zij met jullie en welkom terug bij verhalen over de profeten, vrede zij met hen allen. In de vorige aflevering, deel 2, hebben we o.a. gezien dat Mozes vrede zij met hem gesproken heeft met Allah. In deze aflevering, deel 3, gaan we verder met het verhaal van Mozes vrede zij met hem.

Deze aflevering zullen we de volgende punten gaan bespreken:
- De negen tekenen.
- De verdrinking van de Farao en zijn volgelingen.
- De Kinderen van Israël vragen Mozes een afgodsbeeld te maken.

De negen Tekenen:
We hebben aan het einde van aflevering 2 gezien dat de tovenaars van de Farao geloofden in Mozes en in zijn boodschap. De Farao zelf bleef ondanks de tekenen van zijn Heer hoogmoedig en arrogant. Hij weigerde te geloven in Mozes als boodschapper van Allah. Het ging zelfs zo ver dat de Farao Mozes wilde vermoorden, sterker nog, de Farao beschouwde zichzelf als God. Allah zegt hierover in de Koran, in hoofdstuk 79 vers 23-24: Toen verzamelde hij (de Farao) zijn tovenaars en riep uit. En zei: ‘’Ik ben jullie heer, de hoogste”. Mozes had hem al uitgenodigd naar de Islam en had de Farao verteld dat Allah de Heer is van de wereldbewoners en dat Hij alleen het recht heeft om aanbeden te worden. De Farao geloofde niet in Mozes ondanks dat hij met hele duidelijke tekenen van Allah was gekomen.

De Farao probeerde Mozes belachelijk te maken en noemde hem een leugenaar. In werkelijkheid was het de Farao die zichzelf belachelijk maakte. Allah zegt hierover in de Koran: “En Farao zei: ‘O Haman! Bouw voor mij een toren zodat ik op de wegen kan aankomen. De wegen naar de hemelen en dat ik naar de God van Mozes kan kijken, want ik denk dat hij (Mozes) liegt..”. Maar Allah is de meest Barmhartige, de meest Genadevolle. Om de Farao en zijn volgelingen te laten zien dat Mozes inderdaad een boodschapper is van Allah, heeft Allah hen nog meer tekenen laten zien. Allah zegt hierover in de Koran in hoofdstuk 43 vers 48:  “En Wij lieten hun geen Teken zien, of het ene was nog erger dan het andere.”.

Dit betekent dat het ene teken nog groter was dan de andere. De grote tekenen waar Mozes mee kwam waren er in totaal negen. De eerste twee tekenen waren de staf van Mozes en zijn eigen hand. Mozes bleef na deze twee tekenen de Farao en zijn volgelingen waarschuwen dat Allah hen zal straffen als ze niet in Allah zouden geloven en als ze niet de Israëlieten vrij zouden laten. Maar de Farao, hoogmoedig als hij was, had hier geen boodschap aan. Allah bestrafte hen vervolgens met extreme droogte. Zelfs het mooie, groene landschap nabij de Nijl begon af te sterven door de droogte. Daardoor groeide er niks meer en de mensen begonnen te lijden onder de extreme droogte, maar de Farao bleef hoogmoedig en arrogant, hij wilde niet toegeven aan Mozes.

De mensen werden vervolgens getroffen door een overstroming die het land vernietigde. Toen dit allemaal gebeurde keerde de mensen zich tot Mozes en zeiden: “…’O Mozes,  Roep jou Heer aan krachtens het verbond dat jij met Hem hebt. Als jij de plaag van ons wegneemt, dan zullen Wij zeker in jou geloven en dan zullen wij de Kinderen van Israël zeker met jou sturen.” Dit is terug te vinden in hoofdstuk 7 vers 134 van de Koran. Toen ze dit eenmaal beloofd hadden, werd het land weer groen en begonnen de vruchten weer te groeien. Maar ze hielden zich niet aan de belofte, dus stuurde Allah een grote zwerm sprinkhanen die alles opaten wat ze tegenkwamen.

De mensen gingen weer terug naar Mozes en herhaalde de belofte die ze voorheen gebroken hadden. De sprinkhanen verdwenen, maar de Kinderen van Israël waren nog steeds niet vrijgelaten. Toen kwam er een volgende plaag, dit keer waren het luizen. Daarna werden ze getroffen door een enorme hoeveelheid kikkers die overal uit het niets verschenen. Elke keer als Allah een plaag stuurde gingen de mensen smeken bij Mozes. Dit toont aan dat ze wisten dat deze tekenen te maken hadden met de waarschuwingen van Mozes. Dit was ook duidelijk, want elke keer dat de mensen bij Mozes geweest waren, riep Mozes Allah aan en daarna verdween de plaag.

De mensen bleven ongehoorzaam na al deze tekenen en wilden hun levens niet verbeteren. Toen het moment daar was stuurde Allah het laatste teken. De grote rivier (de Nijl) veranderde in bloed, dit was het laatste teken voor de Farao en zijn volgelingen. Maar de Farao en zijn volgelingen bleven ongehoorzaam en braken hun beloften keer op keer. Nadat de mensen weer bij Mozes waren geweest en Mozes Allah had aangeroepen verdween het bloed. Maar ze geloofden nog steeds niet in Allah en ze hadden de Kinderen van Israel nog steeds niet vrijgelaten.

De verdrinking van de Farao en zijn volgelingen:
De Farao en zijn volgelingen geloofden niet in Allah. Ze geloofden niet in de boodschap waar Mozes mee gekomen was en ze ontkenden de grote tekenen en wonderen die ze met hun eigen ogen gezien hadden. De Farao en zijn volgelingen bleven zelfs de Kinderen van Israel martelen. Ibn Kathir, een vooraanstaande geleerde uit de 14e eeuw zegt dat de Israëlieten op een dag verlof kregen van de Farao om één van hun feesten te vieren. Toen de Farao dit gedaan had kreeg Mozes het bevel van Allah om ‘s nachts te vluchten, Allah zegt in de Koran in hoofdstuk 44 vers 23:  “Ga in de nacht op weg met Mijn dienaren: voorwaar, jullie zullen worden achtervolgd.” Mozes, Aaron en de Kinderen van Israel vertrokken in de nacht en gingen richting Palestina. Toen de Farao dit hoorde werd hij woedend en besloot om ze te achtervolgen.

De Farao verzamelde zijn hele leger en zette in hoog tempo de achtervolging in op Mozes en de Kinderen van Israel. Maar er was een probleem, Mozes en de Kinderen van Israel kwamen op een gegeven moment aan bij de zee. Ze waren gevangen en konden nergens meer heen. Voor hen was de zee en achter hen naderde de Farao en zijn leger. Allah zegt hierover in de Koran in hoofdstuk 26 vers 61-68: “En toen de twee groepen elkaar zagen, zeiden de metgezellen van Mozes: “”Voorwaar, wij worden zeker bereikt!” Hij (Mozes)zei: “Zeker niet: voorwaar, mijn Heer is met mij, Hij al mij leiden.” Toen openbaarden Wij aan Mozes: “Sla de zee met jouw staf”. Toen spleet (de zee) en elk gedeelte was als een geweldige berg. En Wij deden de anderen daar dichtbij komen. En Wij redden Mozes en allen die bij hem waren. Vervolgens verdronken Wij de anderen.’’

Allah geeft ons zelfs informatie over de laatste adem van de Farao. Allah vertelt ons in de Koran dat toen de Farao verdronk hij ineens geloofde in Allah, dit is te terug te vinden in hoofdstuk 10 vers 90-91:  “En Wij brachten de Kinderen van Israël over de zee, waarop de Farao en zijn legers hen volgden uit tirannie en vijandschap, totdat, toen de verdrinking hen bereikte, de Farao zei: “Ik geloof dat er geen god is dan Diegene waarin de Kinderen van Israël geloven en ik behoor tot hen die zich hebben overgegeven (aan Allah).” (Allah zei:) “Nu? Terwijl jij voorheen opstandig was en tot de verderfzaaiers behoorde?”

Hier zien we hoe het eind van de Farao en zijn volgelingen was, zij weigerden in Allah te geloven en ontkenden alle tekenen die keer op keer aan hen getoond waren, tekenen die ze met hun eigen ogen gezien hadden. Dit is een teken voor ons vandaag de dag, dit is wat het uiteindelijke lot zal zijn van mensen die verderf zaaien op aarde en die niet Allah aanbidden. Aanbid dus Allah en lees de Koran, kijk om je heen en naar jezelf en je zult je realiseren dat er slechts Eén is die het recht heeft om aanbeden te worden en dat is Allah, de Schepper van de Hemelen en de aarde en alles wat daartussen is.

De Kinderen van Israel vragen Mozes een afgodsbeeld te maken:
Nadat de Kinderen van Israël veilig de zee waren overgestoken, zagen zij mensen die afgodsbeelden aan het aanbidden waren. Toen de Kinderen van Israel dit zagen vroegen zij aan Mozes: “Zij zeiden: ´O Mozes! Maak voor ons een God, zoals zij goden hebben.´ “Mozes reageerde verbaasd en zei: “Waarlijk jullie zijn een volk dat niet weet.. “ Deze vraag toont de onwetendheid van de Kinderen van Israël aan. Stel je eens voor, je hebt zoveel tekenen gezien en  je bent net achtervolgd door de Farao die je hele leven zuur heeft gemaakt. Allah redt je op een ongelofelijke manier, Hij laat de Farao en zijn volgelingen verdrinken. Daarnaast heb je dit wonder met je eigen ogen gezien en nu vraag je aan Mozes om een afgodsbeeld te maken? Dat terwijl Mozes juist gestuurd was naar de Farao met de boodschap om te geloven in die Ene Ware God.

Mozes herinnerde de Kinderen van Israel er vervolgens aan dat Allah de Enige Ware God is die het recht heeft om aanbeden te worden, Hij is diegene die jullie gered heeft van de onderdrukking van de Farao. De Farao die jullie gemarteld heeft, jullie zonen vermoord heeft en jullie vrouwen in leven liet.  Hier zien we dus dat de Kinderen van Israël ondankbaar waren tegenover Allah, terwijl hun voeten bij wijze van nog niet eens droog waren.  Dit verhaal leert ons iets over hen, maar ook iets over onszelf. Wij zijn gezegend met oren waarmee we zien, ogen waarmee we horen, een gezond lichaam, familie, een goed verstand, eten, drinken en ga zo maar door.

Vaak vergeten we echter Allah daarvoor te danken, maar zodra het wat minder gaat, zijn we de eerste die Hem vragen onze situatie te verbeteren en beginnen we soms zelfs te klagen over hoe moeilijk we het ineens hebben. Dus vraag jezelf eens af: ben jij dankbaar tegenover Allah voor alles wat Hij jou heeft geschonken? Bedankt voor het kijken en tot de volgende keer, bij deel 4 van het leven van de profeet Mozes vrede zij met hem. Salamoe aleikoem, vrede zij met jullie.