De reis naar Abessinië

De eerste emigratie vanwege de vervolging van moslims.

In naam van Allah de Barmhartige de Genadevolle. En vrede en zegeningen zijn met eenieder van de profeten evenals met hen die hun boodschap volgen. Het onderwerp wat in deze video besproken zal worden is: De reis naar Abessinië.

Welkom beste lezer bij het twaalfde deel van deze serie over het leven van de profeet Mohammed .Na de aanhoudende martelingen en vervolgingen besloot de profeet in het vijfde jaar na de eerste openbaring om een deel van de moslims te sturen naar Abessinië. De profeet wist dat daar een Christelijke koning regeerde die bekend stond om zijn rechtvaardigheid en goedheid jegens zijn volk. De moslims die vertrokken naar Abessinië kregen van de koning garantie op bescherming en veiligheid, ondanks de pogingen van de vijandige Qurayshieten (Het volk van Mohammed die tegen hem keerde) om de moslims uit te laten leveren naar Mekka. 

De keuze van Mohammed om zijn volgers te sturen naar Abessinië laat zien dat hij niet alleen kennis had van zijn directe omgeving, maar ook van gebieden die verder van het Arabisch schiereiland lagen. Had Mohammed een twijfel of zou hij de reputatie van die koning niet goed kennen, dan zou hij nooit het risico hebben genomen om zijn volgers daar naartoe te sturen, met het risico dat ze weer worden uitgeleverd aan de Qurayshieten of dat ze daar vervolgd en gedood worden. Maar door zijn keuze en de goede afloop daarvan zien we dat Mohammed betrokken was met de maatschappij en de gebeurtenissen in de wereld. En de islam is niet een geloof dat zich afsluit voor de wereld, integendeel, het is van de leer van Mohammed om je omgeving goed te kennen.

Ik zou jullie nu graag willen voorstellen aan Amah bint Khaalid. Haar ouders waren een van de moslims die vertrokken naar Abessinië. Tijdens hun verblijf daar werd Amah geboren. Zij is dus een meisje dat is opgegroeid in een Christelijk land zonder de profeet persoonlijk te kennen. Alles wat zij heeft gehoord over Mohammed zijn de verhalen van haar ouders. In Amah hebben we een voorbeeld van hoe een jong moslim meisje functioneert in een niet Islamitische samenleving. Ondanks dat ze de profeet niet persoonlijk kende, had ze een grote liefde voor hem. Deze liefde voor de profeet had zij verkregen door de verhalen van haar ouders die Mohammed natuurlijk wel kenden.

Haar ouders waren een van de eerste moslims die het voortreffelijke gedrag van hem zagen, en ze zagen hoe hij zich bekommerde over zijn volgers. Deze ervaringen en verhalen gaven ze door aan hun dochter Amah die bewondering en liefde kreeg voor Mohammed. Amah leerde de Abessijnse taal, wat haar moedertaal werd. Natuurlijk kon ze Arabisch spreken, omdat dit de taal was van de Koran, de taal van de profeet en natuurlijk de taal van haar ouders. Maar om te kunnen functioneren in het land waar ze woont moest ze het Abessijns leren. Zo zien we dat de moslims sociaal maatschappelijk betrokken waren. Ze zonderden zichzelf niet af van de maatschappij, maar waren er onderdeel van. Zonder hun islamitische indentiteit op te geven.

Ze hadden een rotsvast geloof, bleven standvastig in het praktiseren, verrichtten het goede en verlieten het slechte. En ze participeerden ook in de samenleving. Toen de groep moslims in Abessinië vertrok naar Medina (waar de profeet en zijn metgezellen nu al een jaar of 7 woonde) zwaaide de koning van Abessinië de groep moslims uit, terwijl ze wegdreven in hun boten zei de koning nog dat ze de salaam (de groet) van hem moesten overbrengen naar de profeet. En Amah was een van de moslims die dit hoorde en het als een taak zag om dit uit te voeren.

Aangekomen in Medina liep ze naar de profeet toe en zei tegen hem in het Arabisch met een Abessijns accent dat hij de salaam (de groeten) krijgt van de koning. Ondanks haar jonge leeftijd zag zij het toch als haar plicht om dit te doen. Normaal gesproken houden kinderen zich op de achtergrond als er zo iets belangrijks te melden is aan een volwassen persoon. Maar door de verhalen die ze kent van haar ouders en hoe ze hem dan nu uiteindelijk zag, voelde ze geen barrière tussen hem en haar om dit mede te delen.

Ondanks zijn oudere leeftijd zag hij er nog jong en toegankelijk uit voor de kinderen. En dit is een sublieme eigenschap om zo de kinderen al op een jonge leeftijd te betrekken bij de Islam. Later kreeg de profeet een stapel met kleren die hij uitdeelde aan de mensen, Hij was Amah niet vergeten en liet haar naar voren komen, daar kreeg zij van hem een mooi kledingstuk die hij bij haar om deed, Vervolgens zei de profeet: “dat is Sana, dat is Sana” wat Abessijns is voor dat is mooi, dat is mooi.

De profeet toont hier mee aan respect te hebben voor andere talen en culturen. Vaak beweert men dat de Arabische cultuur dominant moet zijn in de Islam, maar de boodschapper van Allah had niets tegen andere talen en culturen. Het enige doel van zijn missie is om mensen aan te sporen tot het aanbidden van Allah en niets en niemand naast hem en dit met gehoorzaamheid en overgaven. Men kan daarnaast zijn eigen cultuur aanhangen mits het op bepaalde fronten niet bots met de islamitische geloofsleer.