Mohammed was meedogenloos?

Was Mohammed meedogenloos of was hij juist barmhartig?

In naam van Allah de Barmhartige de Genadevolle. En vrede en zegeningen zijn met eenieder van de profeten evenals met hen die hun boodschap volgen. Het onderwerp wat in deze video besproken zal worden is: Mohammed was meedogenloos.

De islam vormt een belangrijke onderdeel van het hedendaags debat. Het lijkt alsof er een mysterieuze wolk hangt om de islam; veel mensen weten niet wat erachter zit en horen de meest afschrikwekkende dingen, niet in de minste plaats over de profeet Mohammed (vrede zij met hem). Zo zou hij een moordenaar en tiran zijn. Hebben de mensen die dit beweren nu echt goed onderzoek gedaan naar wie de profeet Mohammed (vrede zij met hem) was, of zoeken ze naar pogingen om te scoren? Eerst iets over de profeet Mohammed, de laatste boodschapper van God aan de mensheid.

Hij verkondigde het enige echte doel wat de mens heeft op aarde en hij leidde de mensen van aanbidding van het geschapene naar de aanbidding van de Schepper. Nadat hij de openbaring kreeg van Allah, begon hij als enkeling midden in een polytheïstische samenleving waar vele goden aanbaden werden. Het is dus niet verbazingwekkend dat veel mensen van zijn volk aanvankelijk tegen hem waren en hem bestreden. Toch ging de profeet Mohammed door met het oproepen van de mensen naar het alléén aanbidden van Allah en steeds meer mensen begonnen hem te volgen. Dit zonder dwang ,aangezien de islam gedwongen bekeringen absoluut niet toestaat. De profeet Mohammed was er niet op uit de mensen te onderdrukken en macht te krijgen; hij wilde slechts het beste voor hen en hen leiden van de aanbidding van het geschapene naar de aanbidding van de Enige Schepper. Dit was zijn levenstaak, hier stond hij mee op en ging hij mee slapen. Dat vele mensen niet deze boodschap die afkomstig was van God accepteerden deed hem veel verdriet. We lezen in hoofdstuk 26:3 van de Koran:

لَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَّفْسَكَ أَلَّا يَكُونُوا مُؤْمِنِينَ

“Misschien zou jij jezelf vernietigen van verdriet omdat zij geen gelovigen zijn”

Deze troostende woorden richtte Allah aan de profeet Mohammed, omdat de profeet zo graag wilde dat de mensen de Goddelijke boodschap zouden accepteren en hij verdrietig was om de mensen die zich afwendden van deze boodschap. We zien hier dus het beeld van een profeet die voor zijn volk het beste wenste en enkel voor hen Goddelijke leiding wenste en niet van een tiran die de mensen onder dwang wil bekeren.

Toen hij uiteindelijk na een aantal gebeurtenissen, zonder geweld, leider werd van de islamitische gemeenschap die inmiddels enorm gegroeid was bleef hij echter zachtmoedig. Bijvoorbeeld, de stamleden van Qoeraish uit Mekka, de stam waar de profeet Mohammed toe behoorde, hadden hem dertien lang beledigd, bespot, listen tegen hem beraamd en zijn metgezellen gemarteld en zelfs gedood. Toen echter later, nadat de islam gegroeid was, de profeet Mohammed Mekka als overwinnaar binnen ging met een groot leger, vergaf hij deze mensen die hem en de moslims zo lang kwaad hadden berokkend en hij liet hen gaan. Zelfs iemand die heel veel oorlogen tegen de islam had gevoerd, Aboe Soefyaan, werd vergeven. Uiteindelijk is hij moslim geworden. Nadat de profeet Mohammed een leider was geworden van een Islamitische staat was zijn vergevingsgezinde karakter dus niet omgeslagen naar dat van een dictator of tiran. Sterker nog, we lezen het volgende advies van de profeet Mohammed in een authentieke overlevering, wat gaat over niet-Moslims in een islamitische staat: “Waarlijk! Degene die een niet-Moslim die in de islamitische staat woont onrecht aandoet, beledigt, boven zijn vermogen belast of buiten zijn wil om iets van hen neemt: Ik zal zijn aanklager zijn op de Dag der Opstanding.”

Een ander voorbeeld waaruit de genade van de profeet Mohammed blijkt ten aanzien van zijn vijanden zien we in een situatie die zich voordeed waarin hij verzocht werd door een metgezel om een smeekbede te verrichten tegen de polytheïsten. De profeet (vrede zij met hem) antwoordde daarop echter:  “Voorwaar, ik ben niet gezonden als een vloeker, maar ik ben gezonden als een barmhartigheid.”

Hij was dus een persoon die het beste voor de mensen had en voor hen ook het succes wenste in deze wereld en in het Hiernamaals, middels de islam. Als dit zelfs tot uiting kwam in hoe hij met zijn vijanden omging, wat dan te denken van zijn omgang met bijvoorbeeld kinderen en ouderen? De profeet Mohammed heeft dan ook de volgende woorden gesproken (vertaald): “Degene die niet barmhartig is voor onze kinderen en geen respect toont aan onze ouderen, behoort niet tot ons.”

Dit is slechts een zeer kleine greep uit de vele voorbeelden waaruit het zachtmoedige gedrag van de profeet Mohammed blijkt. Natuurlijk hebben er ook oorlogen plaatsgevonden, echter is dit nooit met het doel geweest om mensen gedwongen te bekeren tot de islam, aangezien zoals gezegd de islam dit verbiedt. Allah zegt namelijk in de Koran, hoofdstuk 2:256:

لاَ إِكْرَاهَ فِي الدِّينِ قَد تَّبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّ فَمَنْ يَكْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَيُؤْمِن بِاللّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَىَ لاَ انفِصَامَ لَهَا وَاللّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ

“Er is geen dwang in de godsdienst. Waarlijk, de rechte leiding is duidelijk onderscheiden van de dwaling en hij die de Thaghoet (de Satan, afgodsbeelden, onrechtvaardige leiders, tirannen) verwerpt en in Allah gelooft: hij heeft zeker het stevigste houvast gegrepen, dat niet breken kan. En Allah is Alhorend, Alwetend.”

Daarbij komt nog eens dat de profeet (vrede zij met hem) zelfs tijdens oorlog met regels kwam, zoals het verbod op het doden van vrouwen en kinderen. Oorlog is een onvermijdelijk onderdeel in het bestaan van elke staat (bijvoorbeeld voor zelfverdediging), maar zelfs hierin was de profeet geen tiran zoals is gebleken. In de Koran, geopenbaard aan de profeet Mohammed (vrede zij met hem), lezen we dan ook in hoofdstuk 2:190:

وَقَاتِلُواْ فِي سَبِيلِ اللّهِ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَكُمْ وَلاَ تَعْتَدُواْ إِنَّ اللّهَ لاَ يُحِبِّ الْمُعْتَدِينَ

“En strijdt op de Weg van Allah tegen degenen die tegen jullie strijden en overtreedt niet. Voorwaar, Allah heeft de overtreders niet lief.”

Concluderend kunnen we stellen dat de profeet Mohammed (vrede zij met hem) zijn leven weidde aan het uitnodigen van de mensen naar het ware geluk en de ware vrijheid: van de aanbidding van het geschapene naar de aanbidding van de Schepper. Hij was hierin zachtmoedig en zorgzaam en het deed hem pijn dat sommigen deze boodschap afwezen. Het was dan ook zeker niet zijn doel om de mensen te overheersen; hij wenste voor hen slechts de Goddelijke leiding.  Zijn zachtmoedigheid hebben we ook kunnen zien uit een aantal voorbeelden. Het idee dat de profeet Mohammed een meedogenloze man was, kan dan ook nooit kloppen: dat foute idee is gebaseerd op een incompleet en vertekend beeld wat sommige mensen wensen te schetsen over de profeet Mohammed. Hij was in plaats daarvan een barmhartigheid voor de werelden. Zijn karakter, hetgeen uitvoerig gedocumenteerd is in verschillende bronnen, maakt dit overduidelijk en laat geen enkele mogelijkheid voor twijfel over.