Daden als verlossing?

Rekenen moslims slechts op hun daden?

In naam van Allah de Barmhartige de Genadevolle. En vrede en zegeningen zijn met eenieder van de profeten evenals met hen die hun boodschap volgen. Het onderwerp wat in deze video besproken zal worden is: Daden als verlossing?.

Dit is iets wat regelmatig terugkomt in de dialoog tussen moslims en christenen. Namelijk, een christen rekent erop dat Jezus (vrede zij met hem) voor zijn zonden gestorven is. Een moslim gelooft echter dat vergeving niet tot stand komt door het lijden van een ander (Jezus in dit geval). Iedereen is zelf verantwoordelijk voor wat hij aan goeds en slechts gedaan heeft. In de ogen van een christen kan het dan zijn dat een moslim zichzelf onafhankelijk waant, niet behoeftig aan de genade van God en rekent op zijn goede daden. Dit onjuiste idee zal worden verheldert in deze video.

Laten we bij het begin beginnen: moslims geloven in Allah, Hij heeft de mens geschapen en boodschappers naar hen toegezonden. Deze boodschappers onderwezen de mensen het doel in het leven, namelijk de aanbidding van één God zonder iets naast Hem en ook hoe zij dit moesten doen. Uiteindelijk zal eenieder die zich vasthoudt aan het geloof in Allah en het aanbidden van Hem het paradijs binnengaan en zal ieder ander deze bestemming niet bereiken. Geloof en daden zijn een onafscheidelijk paar in het islamitisch geloof: geloof vereist daden en de acceptatie van God van daden vereist geloof in Hem. Nu, waar rekent een moslim eigenlijk op om het paradijs binnen te treden in plaats van de hel? Het is niet Jezus (vrede zij met hem), al heeft een moslim grote eerbied voor deze profeet van God. Het zijn ook niet zijn eigen geloof en daden waar een moslim op rekent, ook al wordt dat wel eens gedacht.

In het kort kunnen we zeggen dat de moslim rekent op de genade van Allah. Hij gelooft in Allah en doet  weliswaar zijn best om voor de genade van Allah in aanmerking te komen door Hem te gehoorzamen, maar Allah beslist bij wie de beloning is. De daden zijn dus een middel gemaakt voor de moslim om zijn hoop te uiten in de genade van Allah, hierover staat in hoofdstuk 18:110:

فَمَن كَانَ يَرْجُو لِقَاء رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلاً صَالِحاً وَلَا يُشْرِكْ بِعِبَادَةِ رَبِّهِ أَحَداً

“Wie dan hoopt op de ontmoeting met zijn Heer, laat hem goede daden verrichten en laat hem bij de aanbidding van zijn Heer niet één deelgenoot toekennen.”

Ook is de moslim beperkt in zijn doen en laten. De daden van de moslim kunnen namelijk gebrekkig en incompleet zijn en ook verricht de mens aan de lopende band zonden; de genade van God daarentegen overtreft dit en is compleet. De daden zijn dus stappen om de genade van Allah te verkrijgen, maar Allah is Degene die vanuit Zijn Genade de daden accepteert en beloont, de tekortkomingen overziet en de zonden kan vergeven. Als Allah de daden niet zou accepteren zouden ze geen beloning kennen, als Hij de tekortkomingen niet zou overzien zouden daden niet geaccepteerd worden en als de zonden niet vergeven zouden worden zouden we gedoemd zijn te mislukken, omdat zondigen in de aard van de mens zit. Dus de moslim verricht dus daden uit hoop de genade van Allah te verkrijgen, maar het succes is van Allah.

Ook is het zo dat de beloning en het succes van het paradijs niet in vergelijking staan met de goede daden van welke persoon dan ook. Dat betekent dat hoeveel goede daden iemand ook kan verrichten, de beloning van het paradijs is onmetelijk meer waard en veel groter dan de waarde van al zijn goede daden. Het is dus de Schepper die vanuit Zijn Barmhartigheid deze genade doet neerdalen op Zijn dienaren. De daden zijn slechts een reden in aanmerking te komen voor de genade van God en geven niet op zichzelf recht op het paradijs vanwege het verschil in waarde.

Samenvattend kunnen we stellen dat een moslim niet in de waan leeft dat zijn geloof en daden goed genoeg zijn voor het paradijs. God heeft in de Koran te kennen gegeven dat het geloof in Hem en de goede daden die daaruit voortvloeien de manier zijn om in aanmerking te komen voor Zijn Genade en dat is de reden dat een moslim vasthoudt aan zijn geloof en de goede daden: middels dat uit hij zijn hoop op Zijn Genade. Opdat hij zal bereiken wat geen oog gezien heeft, geen oor gehoord heeft, en niemand ooit heeft kunnen bedenken: het paradijs, dat Allah aan Zijn dienaren heeft belooft.