Het geloof in de boodschappers

Het geloof in de boodschappers nader toegelicht.

In naam van Allah de Barmhartige de Genadevolle. En vrede en zegeningen zijn met eenieder van de profeten evenals met hen die hun boodschap volgen. Het onderwerp wat in deze video besproken zal worden is: Het geloof in de boodschappers.

Het geloof in de boodschappers is de vierde van de zes fundamentele zaken met betrekking tot de islamitische geloofsleer. Moslims geloven dat Allah openbaringen heeft neergezonden naar mensen die deze openbaringen aan anderen moesten doorgeven. Deze mensen worden profeten genoemd. Aan sommige profeten werden ook wetten geopenbaard die zij moesten overbrengen. Deze profeten worden boodschappers genoemd. Een boodschapper is dus altijd een profeet maar een profeet niet altijd een boodschapper. Moslims geloven dat de eerste mens op aarde, Adam, een profeet was en dat na hem nog vele profeten en boodschappers zijn gezonden.

Een aantal voorbeelden van deze profeten en boodschappers zijn: Noach die werd gestuurd naar zijn volk om hen op te roepen de afgoderij te verlaten. Mozes die samen met zijn broer Aaron naar de farao gestuurd werd. En ook Abraham, Jozef, David en Salomo en natuurlijk de laatste twee boodschappers, Jezus en Mohammed. Het geloof in de boodschappers omvat dus ook het geloof in de profeten en houdt in dat in alle profeten en boodschappers gelooft wordt die in de Islamitische bronnen worden vermeld. Het geloof in een aantal van hen en het ontkennen van anderen wordt gezien als een ontkenning van hen allemaal.

De gezonden profeten en boodschappers zijn dus als één geheel waardoor het ontkennen van één van hen, het geloof in zijn geheel aantast. Moslims geloven dat de profeten niet alleen bijzonder zijn vanwege de openbaring die zij ontvangen maar dat zij op diverse punten verschillen van de rest van de mensheid. Het eerste verschil is hun nabijheid tot Allah. Zij hebben namelijk het hoogste niveau van aanbidding. Daarnaast heeft Allah hen beschermd tegen bijvoorbeeld het begaan van grote zonden en het vervallen in ongeloof. De profeten die Allah naar de mensen zond, leefden soms in dezelfde tijd, zoals het geval was bij de profeet Abraham en de profeet Lot.

In andere gevallen was er een lange periode waarin geen profeet gezonden werd voordat Allah weer een profeet naar de mensen zond. Maar in welke tijd de profeten ook kwamen, allemaal kwamen zij met dezelfde kernboodschap: aanbid alleen Allah en ken geen deelgenoten toe in Zijn aanbidding. Het was de oproep naar het monotheïsme en de verwerping van het polytheïsme. De oproep naar het geloof in Allah werd door sommige mensen gevolgd, andere mensen verwierpen de oproep en weer anderen daagden de profeten uit om hun profeetschap te bewijzen door middel van wonderen.

Allah stelde de profeten dan ook in staat om met wonderen te komen als bewijs van hun profeetschap. Zo werd iedere profeet gezonden met een wonder in een zaak die in zijn tijd erg actueel was. Daarom was het Jezus die met wonderen op geneeskundig gebied kwam en kwam Mohammed met wonderen op literair gebied. Mozes werd gestuurd met de mogelijkheid de tovenarij van de magiërs teniet te doen en ga zo maar door.

Wanneer de profeten op verzoek van hun volk wonderen toonden betekende dit echter niet dat de mensen hen volgden. Velen van hen bleven standvastig in hun verwerping van de boodschap. Het is echter niet de taak van de profeten om hun gehele volk te overtuigen van hun oproep naar het aanbidden van Allah en hiermee door te gaan totdat iedereen ook daadwerkelijk aan deze oproep gehoor geeft. De taak van de profeten en boodschappers beperkt zich tot het duidelijk overbrengen van de boodschap waarmee zij gestuurd werden.

Het was hun taak om de oproep tot Allah te presenteren aan de mensen en hen aan te moedigen deze oproep te volgen. Vervolgens werd de keus gegeven aan de mensen om de boodschap te volgen of om dit niet te doen. Er is immers, zoals Allah zegt in de Koran in hoofdstuk 2:256 geen dwang in de religie. Niemand kan gedwongen worden om de islam aan te nemen. Moslims geloven dus dat alle profeten en boodschappers naar hun eigen volk werden gezonden en dat zij allemaal opriepen naar dezelfde zaak: het aanbidden van Allah alleen en het wegblijven van afgoderij. Ook geloven zij dat de boodschap van alle profeten en boodschappers is samengebracht in één laatste openbaring van Allah aan de mensheid.

Zij geloven dat deze openbaring is gegeven aan één boodschapper die in tegenstelling tot de voorgaande boodschappers niet gezonden werd naar één volk maar tot de gehele mensheid. Deze boodschapper is Mohammed, zijn openbaring is de Koran, en zijn openbaring zal de boodschap zijn voor de mensen tot aan de dag des oordeels. Op deze dag zal eenieder van de mensen worden ondervraagd over het al dan niet volgen van de profeten en boodschappers die naar hen gezonden werden. Maar hierover meer in de video over de dag des oordeels, het vijfde geloofsprincipe in de islam.