De hel en het paradijs

Een korte omschrijving van de twee mogelijke eindbestemmingen.

In naam van Allah de Barmhartige de Genadevolle. En vrede en zegeningen zijn met eenieder van de profeten evenals met hen die hun boodschap volgen. Het onderwerp wat in deze video besproken zal worden is: De hel en het paradijs.

In deze video zullen we het hebben over de hel en het paradijs. Zoals aangegeven is in de video over de dag des oordeels zullen de mensen na de dag des oordeels ofwel het paradijs of de hel binnengaan. Het geloof hierin is dan ook een belangrijk fundament van de islamitische geloofsleer.

Wanneer we het hebben over het paradijs dan klinkt dit voor eenieder aangenaam. En dit is dan ook zeker wat het is. Het paradijs bevat immers datgene wat geen oog ooit heeft gezien, geen oor ooit heeft gehoord en wat geen verstand ooit voor mogelijk zou kunnen houden. In de Koran wordt op vele plaatsen verwezen naar het paradijs zoals in hoofdstuk 6:127 waar het “het huis van de vrede” genoemd wordt. In hoofdstuk 11:108 wordt het de “eeuwige woning” genoemd en in hoofdstuk 44:51 wordt het “de veilige plaats” genoemd. Al deze namen geven de grootsheid aan van het paradijs en de status die het heeft. Het is niet iets wat met een werelds koninkrijk te vergelijken valt. Het is uitzonderlijk, op alle goede manieren.

Wie zijn dan degene die het paradijs zullen binnengaan? Het paradijs is geschapen voor hen die geloven in Allah en Hem aanbidden gedurende hun leven hier op aarde. Zij zijn degenen voor wie de poorten van het paradijs geopend zullen worden door de engelen die deze poorten bewaken. De mensen die door Allah beloond worden met het paradijs zullen door hen worden gegroet en er zal tegen hen gezegd worden “Vrede zij met u. Wees gelukkig en ga binnen, om er voor altijd te verblijven.” De mensen zullen het paradijs vervolgens binnengaan en daarin eeuwig verblijven.

En de inwoners? Ze zullen zich geen zorgen hoeven maken om hun levensonderhoud, want Allah zal hen voorzien. Ze zullen kunnen eten van de vele vruchten die er groeien en het vlees van gevogelte en ze zullen kunnen drinken uit rivieren van melk en honing. Ze zullen kunnen wandelen over grond van saffraan, grind van parels en robijnen en de bouwstenen, die in het paradijs gebruikt worden, zijn van zilver en goud. De bewoners van het paradijs zullen elkaar bezoeken en zullen tegenover elkaar geen gevoel van jaloezie, woede of verdriet kennen.

Natuurlijk is er veel meer te vertellen over het paradijs dan dit, maar ik wil afsluiten met iets wat misschien nog wel het allerbelangrijkste is. Zoals gezegd is het paradijs voor hen die in Allah geloven en Hem aanbidden, maar het mag duidelijk zijn dat de kracht van het geloof en de intensiteit van de aanbidding bij elk persoon anders is. In al Zijn Rechtvaardigheid heeft Allah dan ook paradijs in diverse niveaus geschapen. Hoe hoger de graad van een persoon, hoe hoger zijn niveau zal zijn in het paradijs, waardoor niemand onrecht aangedaan wordt.

Het is natuurlijk een prettige gedachte voor wie dan ook om na de dood naar het paradijs te gaan. De werkelijkheid is echter dat er in het hiernamaals niet alleen een paradijs is. Wat zou immers de waarde zijn van dit paradijs als iedereen er binnen zou kunnen gaan? Wat zou de waarde zijn van het paradijs als de gelovige ervoor werkt met goede daden terwijl de ongelovige zonder daden van aanbidding er ook binnen gaat. De waarde van het één wordt benadrukt door de aanwezigheid van het ander. Zo zullen zij die geloven in Allah en Hem aanbidden in het paradijs verblijven, maar zullen zij die dit niet doen verblijven in de hel.

Als we het hebben over de hel dan is duidelijk dat dit een plaats is van bestraffing. De hel heeft alle eigenschappen die een persoon de wens geven er nooit iets van te hoeven meemaken. Als het gaat over de hel dan zien we dat daarvoor hetzelfde geldt als voor het paradijs. Mensen zullen daarin verblijven op een niveau dat gepast is voor het leven dat zij hier op aarde geleefd hebben. De grote zondaar zal zwaarder gestraft worden dan de kleine zondaar etc.

In tegenstelling tot het paradijs dat alleen door gelovigen betreden zal worden zullen er in de hel zowel ongelovigen en gelovigen zijn. Een gelovige is, zoals dit in andere religies soms wel het geval is, niet vrijgesteld van bestraffing en dit betekent dat een gelovige die een slecht leven leidt ook in de hel kan komen. Het verschil is dat de gelovige hier tijdelijk in zal verblijven terwijl dit voor de ongelovige niet zo is. Zij begingen namelijk de grootste zonde, de zonde van het ontkennen van het bestaan van Allah en het niet aanbidden van Hem.

Wanneer de mensen de hel binnentreden zullen zij begroet worden door de engelen die de poorten van de hel bewaken. Wanneer zij er vervolgens binnen zijn, zullen zij zich bevinden in een bestraffing die geen gelijke kent. Hun verblijfplaats biedt hen geen veiligheid of rust, maar is geschapen om hen te bestraffen voor hun zonden. Wanneer we kijken naar het eten dan zien we dat zij vruchten zullen eten van een boom die ontspringt uit de bodem van de hel. Een boom die geworteld is in vuur, besproeid met vuur en doordrenkt met kokend water. Het eten van deze boom zal het verlangen doen ontstaan te drinken terwijl het drinken zal uit niets meer bestaan dan kokend water. Zo vormt het eten en drinken op zich al een bestraffing.

Wanneer het echter gaat om de bestraffing van de hel dan zijn er het lijden van de klappen van de engelen, het geslagen worden met ijzeren hamers, het brandende vuur en zo zijn er nog vele andere straffen te noemen. Er is geen rust, er is geen stilte, er is geen verkoelende schaduw of een plaats waar men kan bijkomen van het verdriet en de pijn. Het is zoals Allah het beschrijft in hoofdstuk 14 vers 17:

وَيَأْتِيهِ الْمَوْتُ مِن كُلِّ مَكَانٍ وَمَا هُوَ بِمَيِّتٍ وَمِن وَرَآئِهِ عَذَابٌ غَلِيظٌ

“…En de dood komt tot hem van alle kanten, maar hij sterft niet, en vóór hem ligt nog een zware bestraffing.”

Dit geeft het belang aan van het geloven in Allah en het aanbidden van Hem, het geeft aan wat het belang is van het doen van het goede in deze wereld. Zonder geloof in deze wereld en het aanbidden van Allah zal de zojuist besproken eindbestemming zeker de onze zijn. Maar wanneer wij geloven in Allah, hem aanbidden en het goede verrichten zal het paradijs onze eindbestemming zijn. Het geloof in het paradijs en de hel versterkt de gelovige in het doen van het goede en het nalaten van het kwade.

Allah geeft de mens de mogelijkheid te leven in deze wereld, sommigen voor 5-10-15 jaren, anderen leven langer, 70-80-90 jaren. Hij geeft ons de mogelijkheid om ons tot Hem te wenden, Hem te zoeken, Hem te vinden, Hem te aanbidden. Aan u is echter de vraag: gebruikt u deze mogelijkheid?