Aisha werd moslim

Van hindoe naar moslim.

In naam van Allah de Barmhartige de Genadevolle. En vrede en zegeningen zijn met eenieder van de profeten evenals met hen die hun boodschap volgen.

Assalaamu ‘Alaykum (Vrede zij met jou) Aisha.

Wa ‘Alaykumu Ssalaam (En Vrede zij met jou).

Welkom bij waaromislam.nl Kun je misschien iets over jezelf vertellen?

Ik ben dus Aisha, ik ben 18 jaar en ik woon in Amsterdam. En ik ben sinds drie weken geleden bekeerd naar de islam. Ja, dat was het een beetje…

En hoe ben je opgevoed? Uit een bepaalde…?

Nou, vanaf mijn geboorte tot mijn achtste jaar ben ik als hindoeïst gewoon opgevoed. Dus gewoon in alle goden geloven. En toen zijn mijn ouders gescheiden na tien jaar samenzijn, dus tien jaar geleden eigenlijk. Toen was ik eigenlijk niets, niet gelovig, tot mijn zestiende. Dus na acht jaar was ik zoekende, wel vanuit de islamitische ‘point of view’. En toen ik dat allemaal een beetje doorhad, ben ik drie weken geleden dus bekeerd! Nu ben ik islamitisch.

Wat was de reden van je bekering?

Ik heb altijd gehad dat ik op zoek ben geweest naar de waarheid, dus vanaf mijn zestiende, en ik wist niet wat de waarheid was. Dus ik was meer ook in de Bijbel aan het kijken en ook het joodse geloof een beetje bekijken. Totdat ik de Koran las en toen dacht ik: dit is gewoon de waarheid voor mij. Want daar staat ook echt duidelijk in: dit is de waarheid. Ja oké, dat staat er in de Bijbel misschien ook wel maar dat is in de Koran gewoon echt… echt.

Wanneer heb je de Koran voor het eerst gelezen? Heeft iemand je dat aangeraden?

Nee, ik heb het gekocht. Dat was op een islamcongres. Toen heb ik het gekocht en toen heb ik ook direct besloten om mij te bekeren, vanuit mezelf. Want ik heb ook geen zusters in Amsterdam, tenminste die ik ken. Dus dit was echt vanuit mezelf.

Is er een bepaald vers uit de Koran dat jou heeft aangetrokken?

Eigenlijk wel alles. Het was meer de uitspraken van de profeet Mohammed die mij hadden aangetrokken. Ik weet niet meer precies hoe de uitspraak in zijn volledigheid gaat maar op het einde zegt hij dat als je naar Allah toeloopt, dan rent Hij naar jou toe. Dat was echt gewoon dat ik dacht: dit moet ik gewoon doen.

Hoe was je kijk of je levensvisie voor je bekering?

Voor de bekering was ik heel agressief en snel geïrriteerd, en het maakte me niet. Ik wilde veel geld verdienen, rijk worden later. Sinds drie maanden geleden ongeveer werd ik opeens wakker en dat ik dacht van: ik wil iets doen voor de mensen, laat ik het zo zeggen. Voor kinderen in het buitenland die geen huis hebben of weeshuizen enzovoorts. En ook iets voor de islam hoewel ik toen nog geen moslim was, maar dat de islam wel in een slecht beeld komt op tv. Toen vond ik, dat hoort eigenlijk niet zo. Ik wist wel… nou niet veel van de islam, maar ik wist dat het niet slecht was. En toen ik dat dacht, toen werd ik een beetje anders. Ik werd rustiger in mijn hoofd en meer vredig.

Meer dan eerst.

Ja.

Wanneer ben je precies geïnteresseerd geraakt in de islam?

Op mijn zestienjarige leeftijd. Maar toen wist ik ook nog niet echt wat het inhield en wat je moet doen dan eigenlijk, dus ik was meer op zoek naar de waarheid. Ik wist niet precies wat de waarheid was, dus het heeft wel een tijdje geduurd voordat ik wist wat de waarheid was.

En sinds je zestiende ben je geïnteresseerd in de islam?

Ja.

En het christendom heb je ook onderzocht?

Ja, heb ik ook onderzocht…

Ook vanaf je zestiende of…?

Ook vanaf mijn zestiende, ja. Dus allebei tegelijk.

Dus alles een beetje aflopen voor je een keuze maakt?

Ja eigenlijk meer het christendom en de islam, dat meer, met zijn tweeën. Maar toen kwam ik erachter dat heel veel dingen gewoon hetzelfde waren en dat ik dacht, wat is dan de waarheid van die twee. En ook, deze wereld klopt ook niet helemaal. Het klopt gewoon niet. En toen dacht ik: waar kan je nou rust in vinden als je weet dat deze wereld niet 100% is. In de Bijbel kun je dat niet vinden, vind ik. In de Koran kun je dat wel vinden. Het is gewoon dat je je niet druk hoeft te maken over deze wereld omdat je toch wel, als je goed doet in deze wereld, het goed komt.

Hoe is je kijk nu op het leven?

Veel beter, veel beter. Ik ben niet meer gestrest. En ik weet gewoon dat ik hard moet werken voor mijn dingen… maar als je het goed doet, dat Allah dan jou beloont uiteindelijk.

Dus er zijn dingen veranderd in je leven, van voor je bekering en na je bekering?

Ja, ik ga nu niet zoveel meer met mensen om die niet gelovig zijn, laat ik het zo zeggen, want ze hebben een slechte invloed. Ik ben nu veel met zusters en goede dingen doen. Niet… je weet wel, niet met jongens praten, puberen enzovoorts. Dat doe ik niet, dat doe ik niet meer. Geloof gaat nu echt voor, geloof staat gewoon op nummer 1.

Heb je nog contact met je ouders?

Nou ja, nou, niet met mijn vader. Met mijn vader vier jaar geleden niet meer. Hij is opnieuw getrouwd. Hindoestanen zijn best wel jaloers. Hij is getrouwd met een vrouw uit India, dus die is hierheen gekomen en die wou ons niet meer zien, want ik heb nog een broertje en een zusje. We zijn dus niet meer welkom. En toen, sindsdien zie ik ze niet echt meer. Ik bel hem nog wel eens, maar hij is zelf ook streng gelovig dus ik vertel het nog niet aan hem. Eigenlijk helemaal niet.

Hij weet dus niet over je bekering?

Nee.

En je moeder?

Nou, mijn moeder heeft me opgevoed dat ik niet met een moslim mag trouwen omdat ze bang is dat ik geslagen wordt en… Je weet, media wel enzovoorts. Het komt daardoor. En toen vroeg ik haar twee weken geleden: “Wat vind je ervan als ik met een moslim trouw?” Omdat ik dus bekeerd was en je moet wel de stap zetten om te even te kijken wat zij ervan vindt…

Zij is dus nog niet op de hoogte van je bekering?

Nee, klopt, zij weet het nog niet. Ik vroeg haar eens van: “Wat zou je doen als ik met een moslim zou trouwen?” Toen zei ze: “Ja, ik weet het niet. Ik denk niet dat ik het goed zou vinden.” Ik heb dus twee uur lang met haar gesproken en uiteindelijk zei ze dat ze het misschien wel goed zou vinden. Dus toen dacht ik: Allaahumma baarik (O Allaah, zegen het). Daarna vroeg ik haar: “Wat zou je doen als ik zou bekeren?” Ze zei: “Dat zou ik niet goed vinden, dan zou ik je misschien niet meer aankijken”, zei ze.

Heeft ze een bepaalde reden?

Ik denk echt media.

Dus ze heeft een bepaald beeld over de islam?

Ze heeft een bepaald beeld daarover en het is zo moeilijk om dat weg te krijgen, ook omdat ze nog van de oude stempel is. Het is wel heel moeilijk. Ze vindt haar geloof… Ze vindt dat ik eerst mijn geloof moet aannemen, wat voor haar mijn geloof zou moeten zijn. Het hindoeïsme, zou ik eerst moeten aannemen vooraleer ik een ander geloof zou kunnen kiezen. En ze vindt dat zonde dat ik het niet doe, maar ik heb het eigenlijk nooit geaccepteerd, ook niet toen ik niet gelovig was. En dat vindt ze jammer, denk ik, dat ik dat niet doe. Vandaar dat ze zo doet…

Dus de beide ouders van jou zijn dus eigenlijk praktiserende Hindoeïsten?

Nou, mijn moeder niet, want mijn moeder gelooft eigenlijk in alles wat goed is. Als ik tegen haar zeg: “Dit en dit in de koran vind ik goed en mooi.” Dan zegt ze: “Ja, leuk.” Maar als ik zeg, ‘ik ben moslim’, dan zal ze dat niet goed vinden.

Je sociale contacten? Je had dus een bepaalde vriendenkring dus drie weken terug… En heb je die vrienden nodig, of hoe hebben ze gereageerd? Hebben ze afstand van je genomen?

Ja, ik had wel een hele goede vriend, die woont in Engeland. Het verliep zo goed dat we toekomstplannen konden maken, laat ik het zo zeggen. En die zag zelf dat ik bekeerd was, had ik hem gezegd van: “Ik ben bekeerd nu.” En we hadden het erover gehad. En hij zei, “Ja, geloof maakt niets uit” en toen heeft die mijn nummer verwijderd en Facebook verwijderd, weet je wel. We zouden gewoon bijna gaan trouwen!

Hij had een bepaald geloof?

Ja? hij was christelijk maar toen sprak hij tegen mij. En toen zei hij tegen mij: “Hoe kan je voor zo’n geloof kiezen en je weet dat het niet goed is… En je moet normaal doen.” En blabla. En toen zei die: “Ja, ik of het geloof!” Toen zei ik: “Ik ga mijn geloof niet aan de kant zetten voor jou! Ik ben net bekeerd.” Het was diezelfde dag nog dat ik bekeerd was. Ik was er heel erg blij mee natuurlijk en ik hoopte dat hij dat leuk zou vinden. (En in plaats van:) “O wat goed van je. Gefeliciteerd, ik ben blij voor je.” Zei die: “Nee, ik ben blij dat je blij bent maar ik ben niet blij voor je.” En toen was het klaar, na twee dagen, na één dag zelfs. Dus dat was de eerste stap dat ik dacht van, dat ik beproefd werd. Heb ik wel de goede keuze gemaakt?

Maar tot de dag van vandaag ben ik gewoon op het goede pad gebleven. En ja, mijn vrienden die niet gelovig zijn, die denken dat ik gek ben. Die zeggen dat ik normaal moet doen, dus ik heb de helft van hen ook achter mij gelaten gewoon. Een van de vrienden heb ik nog wel als vriend en die zegt nog steeds dat ik gek ben, maar hem probeer ik wel te overtuigen van, ‘het is niet zo’n slecht geloof’, want ik wil niet meteen de hoop opgeven. Maar ik heb nu wel veel zusters, tenminste in Haarlem. En daar vind ik wel mijn rust in, gelukkig.

Heb je het erg gevonden dat de relatie is gebroken met je vriend?

Ja, op het begin vond ik het heel erg. Ik had weken echt moeite gehad ermee maar ik heb elke avond gevraagd aan Allah als hij mij bij hem wil weghalen, als dat gevoel wegging. Drie dagen was het even weg en daarna werd ik weer beproefd. Zijn ex werkt nu bij mij op het werk, dus toen zag ik haar weer. Toen moest ik er weer aan denken natuurlijk. Toen dacht ik: nee het hoort gewoon zo, en het moet gewoon zo blijven.

Hoe is je bekering gegaan?

Nou, ik was op een islamcongres en ik was dus wel echt geïnteresseerd. Ik was dus met mijn zusters gegaan toen. Ik was nog toen geen moslim, maar ze hadden me uitgenodigd omdat ik wel geïnteresseerd was. En ik had nog vragen, en niet echt vragen, maar vragen in mijn hart van: klopt het wel en moet ik het wel doen? En op het einde, toen het afgelopen was… Er waren echt negen uurtjes geweest. Elke lezing gezien. En daarna vroeg ik aan mijn vriendin: “Wat moet je doen als je wil bekeren?” Toen zeiden ze: “Dan moet je de getuigenis afleggen.” Dus ik wist eigenlijk helemaal niks van het geloof. Wat je moet doen, hoe je moet bidden en wat de getuigenis is. Dus toen zei ze van: “Je moet gewoon de getuigenis afleggen.” En toen ging ze me uitleggen wat het inhield.

Toen zei ik aan haar: “Ik wil me bekeren.” Toen vroeg ze: “Weet je dat zeker?” Toen zei ik: “Ja, dat weet ik zeker, want wat als ik morgen niet opsta?” Toen zei ze: “Kom!” En toen gingen we een geleerde opzoeken en toen had mijn vriendin dat tegen hem gezegd van, “Ze wil bekeren.” En toen had ik de getuigenis afgelegd.

En wat voelde je op dat moment?

Ik moest zo hard huilen, ik kon het niet eens uitspreken eerst. Maar mijn zusters waren erbij, we waren met zijn zevenen ongeveer. Dus ik had wel heel veel steun. En toen het gebeurd was, was ik wel heel erg blij.

Hoe komt het dat je ging huilen, zodat je zelfs de geloofsbelijdenis niet kon zeggen?

Ik denk gewoon dat het het moment zelf is, dat ik dacht: eindelijk. Maar het duurde gewoon even.

Met eindelijk bedoel je?

Dat ik de waarheid had gevonden.

Heb je misschien advies voor de zoekenden nog? Je bent een nieuwe pasbekeerde moslima…

Blijf sterk. (huilt) Het is nooit makkelijk. Sommige moslims worden geboren als moslim, mogen bidden, mogen op de moskee op vrijdag en kunnen gewoon alles doen. Maar heel veel bekeerlingen hebben het zo moeilijk, zoals ik. Ik kan niet zomaar naar de moskee of even tegen mijn moeder zeggen: “Ik ga even bidden.” Terwijl wanneer ik bij een vriendin bent, zegt haar moeder tegen haar: “Kom, we gaan bidden”. En dan zie ik ze samen bidden en dan denk ik: ja… En ik… Maar dan denk ik: Allah opent de weg wel uiteindelijk en dan bid ik ook met mijn moeder … Je moet gewoon zo sterk blijven. En gelukkig heb zusters die altijd helpen, al bel ik drie uur ’s nachts naar mijn zusters thuis, ze helpen je gewoon. Ook al ken je ze niet, het komt wel goed.

En dat waardeer je?

Ja, heel erg.

Heb je misschien ook advies voor de moslims, hoe zij met een bekeerling om moeten gaan?

Toen ik daar wegging, zeiden ze tegen mij: “Jij moet contact opzoeken met mensen en dan komt het wel goed.” Maar, ik heb niet echt veel hulp gehad toen. Dus tot de dag vandaag kan ik ook nog niet echt op de goede manier bidden en ik zie mijn zusters ook niet zo vaak omdat ik in Amsterdam woon en zij in Haarlem. Dus ik zou wel zeggen… Er moeten meer zusters zijn die openstaan voor bekeerlingen, om ze te helpen, in ieder geval. Want ja, ik zit wel zeven dagen gewoon in Amsterdam of zes dagen, met mensen om me heen die het gewoon niet goed vinden… En weet je, dus elke keer afgezeikt worden en gekleineerd worden. En één dag in de week dat je geloof weer omhoog gaat, dat je denkt van: “O gelukkig heb ik het wel gedaan en…” Dus elke dag is het wel weer moeilijk. Elke dag moet je wel weer opstaan en je moeder in de ogen kijken… Van, ze vindt het niet goed maar je wilt het wel. Dus ja, dat is wel moeilijk. En steun van alle kanten is altijd welkom.

Hoe voel jij je als moslim?

Ik voel me echt heel goed… Ook al door alle beproevingen en alle tegenslagen, en noem maar op. Het is nog steeds, ik ben nog steeds blij.

Voel je je wel sterk?

Ja heel sterk. Niemand kan het afnemen.

In shaa Allah (als Allah het wil).

In shaa Allah (als Allah het wil).

Ik bedank jou, zuster. Hartelijk bedankt. Assalaamu ‘alaykum (Vrede zij met jou).

‘Alaykumu Ssalaam (En Vrede zij met jou).

Noot: De zuster is inmiddels voorzien van begeleiding en ondersteuning.