Youp werd moslim

"Moslim worden was voor mij als thuis komen."

In naam van Allah de Barmhartige de Genadevolle. En vrede en zegeningen zijn met eenieder van de profeten evenals met hen die hun boodschap volgen.

“Assalaamu ‘alaykum. Vrede zij met jullie. Ik ben Youp, ik ga tegenwoordig veelal door het leven als Ayoub. En vandaag ga ik jullie mijn bekeringsverhaal vertellen. In het kort: hoe ben ik tot de islam gekomen, hoe heb ik dat ervaren, hoe is mijn leven nu, nu ik als moslim door het leven ga en misschien nog enkele tips voor mensen die geïnteresseerd zijn of net bekeerd zijn tot de islam.

Ik ben na gaan denken over geloof toen ik al een jaar of vijftien/zestien was, en ik eigenlijk om mij heen ging kijken naar wat er om mij heen gebeurde in deze maatschappij. Ik ging nadenken over: hoe gaan mensen met elkaar om, hoe gaan mensen met zichzelf om en waarom gaan er zoveel dingen fout. Waarom zijn er zoveel mensen ongelukkig, depressief, verslaafd aan alcohol. Waarom gaan vrouwen… bijvoorbeeld, in het weekend gaan ze uit, ze kleden zich schaars om aandacht te krijgen van mannen. Maar ze respecteren zichzelf niet. En waarom respecteren mannen vrouwen niet. Waarom respecteer je de buurman niet. En het belangrijkste, waarom heb je geen respect voor jezelf.

Waarom verwaarloos je eigenlijk je lichaam en je intellect. En dat vond ik wel erg kwalijk als ik daarnaar ging kijken en erover na ging denken dat er zoveel om me heen gebeurde waar ik mijn vraagtekens bij zette. Ook in mijn eigen thuissituatie bij mijn ouders gebeurden er soms wel dingen waarvan ik was overtuigd dat het niet de manier was hoe je met elkaar zou moeten omgaan. En van daaruit ben ik gaan kijken: wat is er nog meer in de wereld naast hetgeen wat ik nu ervaar. Als westerling denk ik dat je het gemakkelijkst in contact komt met christenen en ook het gemakkelijkst je daarin gaat verdiepen. Dus uiteraard het eerste wat ik ben gaan bekijken, was het christendom, in dit geval het Rooms Katholieke christendom.

Ik ging de Bijbel lezen. Ik ging vragen stellen aan christenen. Maar eigenlijk elk antwoord dat ik kreeg, leidde vanzelf weer naar meer vragen die ik had. Een van de vragen die ik had, was bijvoorbeeld: waarom is Jezus, vrede zij met hem, onderdeel van een drie-eenheid? Hoe kan dat? Hoe kan het zijn dat een mens ook tegelijkertijd God is terwijl hij toch menselijke eigenschappen heeft? Hij moet bijvoorbeeld eten, hij moet bijvoorbeeld naar de wc, hij moet bijvoorbeeld slapen. En dat zijn allemaal vragen die ik had waar ik geen duidelijk antwoord op kon krijgen. Ik ging de Bijbel lezen en ondanks dat ik bepaalde stukken erg mooi en inspirerend vond, had ik toch het idee dat het geschreven was door mensen -waar ik later ook achter ben gekomen- van verschillende tijdperken die niets met elkaar te maken hadden en dat het eigenlijk een verzameling was van losse stukken.

Ik heb er verschillende vragen over gesteld aan christenen, maar ondanks dat ik verschillende mensen heb geraadpleegd, kwam ik niet tot een eenduidig antwoord op de vragen die ik had en heb ik eigenlijk toen al besloten: nou, dit kan voor mij niet de waarheid zijn. Ook andere vormen van het christendom vond ik wel aantrekkelijk om te bekijken maar het riep meer vragen op dan dat het eigenlijk antwoorden gaf aan mij. Veel mensen, die gaan meestal vanaf het christendom naar het boeddhisme kijken en zo ook ik. Ik heb gekeken naar het boeddhisme en hoe zit dat in elkaar. Wat zijn de regels? Wat zijn de dingen waaraan je je moet houden? En wat zijn de dingen die je kan en mag doen in het boeddhisme?

Eigenlijk kwam ik er al snel achter dat heel veel dingen kunnen en mogen zolang je ze in bepaalde mate doet, maar ik was er niet van overtuigd dat dat de manier was om het te doen. Veel mensen, die hebben toch een bepaalde grens nodig en, zo ook ik.  En ik denk zelf, als je gaat zeggen: ‘nou je mag wel een biertje drinken maar hou het maar bij twee biertjes’. Dat veel mensen toch langzaam die grens zien vervagen en ik was er niet van overtuigd dat het een goed grondbeginsel had. Het had niet een duidelijk boek met feiten of iets wat mij overtuigde dat dit gewoon de waarheid moest zijn. En ondanks dat ik het een erg mooie zienswijze vond, dacht ik toch niet het antwoord gevonden te hebben. Ik ben toen ook nog gaan kijken naar andere religies en geloven: het hindoeïsme, het taoïsme en eigenlijk alles wat je maar kon vinden.

Maar wat ik ook deed, ik vond niet een bevredigend antwoord op mijn vragen en ik heb nooit het gevoel gehad dat ik de Waarheid had gevonden. Eigenlijk heb ik toen ook mijn zoektocht een beetje opgegeven en ik was een lange tijd erg ongelukkig. Ik stelde veel vragen aan mezelf. Ik stelde veel vragen aan mijn omgeving. En toch bleef er altijd een soort leegte in mijn hart zitten. Constant was er iets aan het knagen waardoor ik dacht: nou, dit kan niet zijn dat dit hèt is. Je wordt geboren, je leeft, je studeert, je hebt een baan, misschien mag je nog even van je pensioen genieten maar uiteindelijk ga je dood en daarmee is het voorbij. Dat is het leven en dat is allemaal eigenlijk door toeval ontstaan. Als ik om mij heen kijk: eigenschappen van de natuur, de maan, de sterren, de zon.

Omdat alles zo perfect in elkaar zit, was ik ervan overtuigd dat het niet kon zijn dat het allemaal door toeval is ontstaan. Maar ik kon niet iets vinden wat toch een logische verklaring daarvoor gaf. Dus eigenlijk voor lange tijd bleef ik met die leegte zitten, zonder dat iemand mij daar meer over kon vertellen. Toen ik een jaar of zeventien, misschien achttien, was, kwam Geert Wilders -ik heb hem vaker teruggehoord in de bekeringsverhalen- kwam hij veel in het nieuws en in de media. En hij vertelde veel dingen over moslims en over Islaam die ik nog niet gehoord had. Eigenlijk wist ik helemaal niet veel van Islaam af. Ik weet nog wel dat ik op de basisschool zat en dat ik hoorde dat een Marokkaans klasgenootje van mij geen varkensvlees mocht eten en toen heb ik aan iemand anders gevraagd waarom dat dat zo was.

En toen is het antwoord dat ik heb gekregen: moslims geloven dat als je varkensvlees eet, dat je dan zelf ook langzaam een varken wordt. Dacht ik: nou, dat is wel erg vreemd dat mensen dat echt geloven. En eigenlijk heb ik toen heel lang een beeld gehad van moslims: nou, die mensen geloven in iets waar geen verklaring voor is en als je er logisch over nadenkt, dan kun je dat gewoon zo onderuit halen. En dat is ook heel lang mijn beeld van islam geweest. Toen ik Geert Wilders in het nieuws veel hoorde, over hoe hij sprak over islam… toen dacht ik: nou, het kan toch niet zo zijn dat er gewoon meer dan een miljard mensen zijn die elke dag thuis komen en dan hun vrouw slaan, of een bomgordel in elkaar gaan knutselen en proberen de westerse maatschappij onderuit te halen.

Aan de ene kant vond ik het heel humoristisch, aan de andere kant ook heel verontrustend om na te denken dat er misschien wel een kern van waarheid in zou kunnen zitten. En hij heeft toen wel mijn interesse gewekt om mij meer te gaan verdiepen in de islam. Ik kende niet echt moslims in mijn directe omgeving en ik vond het ook wel een beetje eng om zomaar iemand erop aanspreken. Dus toen ben ik gaan googlen naar een Koran om te kijken: nou, wat staat er nou eigenlijk in dit boek, wat voor verklaringen geeft het, en is het echt zo wat deze meneer zegt in het nieuws en wat je veel leest in de kranten, dat het echt zo is. Het eerste wat ik ging lezen over de islam was hoofdstuk 2, hoofdstuk ‘De Koe’. Ik dacht: nou dat klinkt niet echt gewelddadig, hoofdstuk ‘De Koe’, dus ik ga er maar over lezen.

En eigenlijk vanaf het begin af aan dat ik ben gaan lezen, kwam ik erachter dat heel veel denkbeelden overeenkwamen met dingen die ik lange tijd al zelf dacht. Hoe moet je omgaan met andere mensen, mensen die iets anders geloven. Hoe moet je omgaan met jezelf. Het waren gewoon hele duidelijke denkbeelden. Zeker toen ik las: ‘dit is het Boek waar geen twijfel over bestaat’. Hele sterke taal die mij wel intrigeerde en waar ik meer over wilde weten. Ik ben er toen meer over gaan lezen maar toch had ik het idee dat ik veel dingen niet begreep uit het Boek of dat ik eigenlijk er mijn twijfels bij had omdat ik niet wist hoe het uitgelegd moest worden.

Nederlandse vertaling is natuurlijk al anders, heel anders eigenlijk, dan het Arabisch maar er stond ook niet een bepaalde uitleg bij die ik nodig had. En toen ben ik op zoek gegaan naar mensen die mij er meer over konden vertellen. Toen ben ik uiteindelijk uitgekomen bij enkele collega’s van mij die ook moslims waren. En die hebben mij toen dat boek geleend over hoe het in elkaar zat, hoe ik het moest zien, hoe ik dingen moest interpreteren. En toen kwam ik er al snel achter dat je bepaalde dingen moet zien in de context van de tijd waarin ze werden geopenbaard en ook je vraagtekens er bij moet zetten van ‘hoe ben jij opgevoed in deze maatschappij’. Want ondanks dat ik bepaalde denkbeelden had over wat er wel en niet kon, was ik natuurlijk wel gewoon opgevoed als atheïst door mijn ouders in een maatschappij waarin we veel dingen kunnen en mogen.

En daarom vond ik soms islam, als ik erover las, vond ik wel erg streng maar ook ja… ik zat er wel met vraagtekens bij bepaalde denkbeelden. Toen ben ik daarmee naar een moskee gegaan. Ik was nog nooit in een moskee geweest. Ik ben er een paar keer voorbij gefietst ook. Ik durfde eigenlijk niet naar binnen te gaan. Uiteindelijk heb ik toch die stap gezet om daar naar binnen te gaan. Ik wist ook niet dat er een mannen- en vrouweningang waren, dus ik ben eigenlijk door de vrouweningang de moskee binnengegaan en kwam ik uiteindelijk uit bij een kamer waar de raad van die moskee zat die mij antwoord kon geven op bepaalde vragen en toen ben ik elke woensdagavond daarmee rond de tafel gaan zitten.

En elke vraag die ik die week had, die heb ik bij hem neergelegd. Het mooie van de antwoorden die ik kreeg, vond ik dat er altijd een duidelijk bewijs, een goed onderbouwd antwoord stond, of in de overleveringen of in het Boek de Koran. En het werd niet uit de lucht gegrepen: ‘nou dat moet je zo zien want het zit zus en zo maar het staat eigenlijk niet duidelijk vermeld’. Er werd altijd een overlevering bij gepakt of een hoofdstuk of een vers. En daarbij werd een duidelijk antwoord gegeven en een duidelijke uitleg van hoe ik vragen en uitleg kon zien.

Hoe meer vragen ik ook verzon of hoe meer twijfels ik in het begin had, elke keer was er een duidelijk antwoord en elke keer dat ik een antwoord kreeg, werd het ook goed onderbouwd met de Koran of de overleveringen. En toen ben ik me verder gaan verdiepen in de Koran: hoe is het tot stand gekomen, in welk tijdperk is het tot stand gekomen, kan het zijn dat het gemaakt is door een mens of door meerdere mensen, en hoe was het leven van Muhammad, vrede en zegeningen zij met hem. Omdat ik wel wilde weten, is het misschien toch een soort truc geweest van mensen om te zorgen dat zij een bepaalde religie gingen volgen. Toen ik meer ging lezen over het leven van Muhammad, kwam ik er al snel achter dat hij een heel simpel leven leidde en dat hij een perfect rolmodel was van hetgeen dat hij beschreef.

Hij leefde niet in luxe; hij sliep zelfs lange tijd gewoon op een simpel matras op de grond in een simpel huis in plaats van dat hij alle welvaart opeiste. Hij gaf juist heel veel vrijgevigheid, hij gaf aan de armen. Hij ging goed om met zijn medemens. Hij probeerde altijd geduldig te zijn, hij was gewoon altijd geduldig en vriendelijk. En eigenlijk was hij een perfecte rolmodel voor alles wat er in stond. Toen ben ik gaan kijken naar hetgeen wat echt in de Koran staat. Is het mogelijk dat het door mensen is geopenbaard? Pardon, is het mogelijk dat het door een mens is verzonnen midden in de woestijn, veertienhonderd jaar geleden? Het is zo’n consequent Boek, hetgeen wat er in staat, spreekt zichzelf niet tegen, het is duidelijk, en ook de toon die mij aansprak heeft me er toen van overtuigd dat ik me uiteindelijk wilde gaan bekeren.

Voor mij kon het niet anders dan dat dit de Waarheid was. Alles bij elkaar opgeteld was het gewoon te veel om aan het toeval over te laten en het was voor mij duidelijk dat dit de Waarheid moest zijn. Ik heb er toen voor gekozen om me te bekeren tot de islam. Ik heb dat gedaan op een vrijdag tijdens, net na het middaggebed in een moskee. En ik merkte dat ik heel veel rust had gevonden, ik merkte dat ik eigenlijk het gevoel had alsof ik thuis was gekomen na een heel lange reis en dat ik altijd op zoek was geweest naar datgene waar ik thuis hoorde. En ik dan uiteindelijk iets had gevonden waarbij ik mij goed voelde en wat mij gewoon heel veel rust gaf en ook duidelijk was voor mij.

Mijn omgeving heeft er erg veel moeite mee gehad en soms nog steeds, vooral mijn ouders daarbij, en ik denk dat het ook grotendeels te wijten is geweest aan mezelf. Omdat ik in het begin, als mensen mij vragen stelden: “Hoe zit dit? Hoe moet je dat doen? Waarom vier je je verjaardag niet? Waarom vier je geen kerstmis meer?” En dat ik toen probeerde hen uit te leggen vanuit mijn eigen standpunten maar ook niet in mijn achterhoofd houdend dat zij niet dezelfde zienswijzen of dezelfde denkbeelden hadden als ik. En dat ik eigenlijk vanuit de argumenten die een moslim zouden overtuigen probeerde hen een duidelijk antwoord te geven, en zonder dat ik me bedacht dat zij daar helemaal niet in geloofden.

En toen is het wel vaak gebotst dat mensen dachten: “Ach, Youp die is erg extremistisch. Hij pakt het veel extremer aan dan collega’s die mijn ouders bijvoorbeeld op het werk hebben.” Als ze daarbij hun vragen gingen stellen, ja: “Hoe komt het dat jij wel verjaardag viert en mijn zoon niet?” Toen kregen ze vaak als antwoord: “Ja, daar heb ik geen problemen mee. Wij vieren gewoon onze verjaardag.” En als mijn ouders dat dan aan mij gaan vragen, dan vonden zij het vaak vreemd dat ik er voor hen een extreme zienswijze erop na hield terwijl ik eigenlijk alleen maar deed hoe ik het vond in de Koran en in de overleveringen. Gelukkig heb ik wel ingezien dat ik het moet vertellen en uitleggen op een manier die begrijpelijk is voor andere mensen en die ook past in deze maatschappij.

Het grootste probleem dat ik met mezelf heb gehad, is -denk ik- dat ik in het begin vooral veel vrienden erop nahield nog die hele andere denkbeelden hadden en die eigenlijk helemaal niet bezig waren met het geloof. En ik merkte dat ik mij daar toch wel erg ongelukkig bij voelde. En pas toen ik omging met andere moslims, vooral jongeren, die ook bezig waren met hun geloof en zich daarin verdiepen… Toen ik veel daarover kon praten, toen merkte ik dat ik nog veel meer rust vond en dat ik mij daar heel goed bij voelde, heel gelukkig eigenlijk. Ik probeerde vijf keer per dag het gebed te doen. Ik probeerde veel Koran te lezen. Ik probeerde weg te blijven van zaken die ik allang beschouwde als slecht voor mij en anderen, maar waarvan ik nu ook overtuigd ben dat het gewoon echt slecht voor je is en dat we het op een andere manier moeten benaderen: zaken als alcohol, maar ook gewoon vrije omgang met iedereen, dat je gewoon eigenlijk doet en laat wat je zelf wil.

En toen ik mij ben gaan houden aan die regels -om het zo maar te noemen- toen ben ik steeds meer rust gaan vinden voor mezelf en heb ik ook echt de ware islam ontdekt en niet altijd de islam die in Nederland of in andere delen van de wereld wordt beoefend. Maar echt de islam zoals die bedoeld is en zoals die werd geleefd door de Profeet Muhammad, vrede en zegeningen zij met hem.”</p