Maarten werd moslim

"De islam leert je om je te richten op het hiernamaals."

In naam van Allah de Barmhartige de Genadevolle. En vrede en zegeningen zijn met eenieder van de profeten evenals met hen die hun boodschap volgen.

Ik ben Maarten. 20 jaar oud. Ik woonde in een boerendorp. Ik ben soort van christelijk opgevoed. Mijn ouders waren geen christenen maar ik heb op een christelijke basisschool gezeten. Ik heb daar de Bijbelverhalen gehoord, een beetje het idee achter de Bijbel zelf. Op zich moet ik wel zeggen dat ik daar goede waarden en normen heb meegekregen. Ik ben heel blij dat ik in het dorp ben opgegroeid dan bijvoorbeeld in Rotterdam, waar ik nu woon… omdat ik toch steeds kijk naar de jeugd; toch een heel andere invloed, een andere opvoeding, bij ons was het allemaal een stuk vrijer en minder crimineel.

Na de middelbare school was ik altijd al geïnteresseerd in het leger. Ik wilde altijd het leger ingaan. Het leek me op een bepaald moment ook te lukken. Ik was aangenaam door de keuring heen gekomen maar blijkbaar moest het zijn dat ik korte tijd erna weer weg bezuinigd werd. In die tijd was het heel moeilijk voor mij. Ik had er voor lange tijd naar toe gewerkt en dan bereik je het en dan viel het ineens weg. En toen moest ik iets anders gaan doen. Wat me heel erg aantrok in het leger, was de systematiek en het gedisciplineerd leven. Ik was dus weer een beetje aan het zoeken in mijn leven om weer die discipline ergens te verkrijgen, dat stelselmatig leven terug te krijgen.

Dat vond ik uiteindelijk terug in die sport en dan ben ik daardoor ook verder gegaan in bodybuilding. Ik begon met fitness, daar begon ik al om me te trainen voor het leger. Omdat ik zo goed mogelijk wilde trainen voor het leger, had ik een voedingsschema erbij gekregen. Ik was heel goed bezig. Toen het leger wegviel, dacht ik: ‘Ik was toch aan het fitnessen… Ja, dan maar proberen zo groot mogelijk te worden.’

Interviewer: En dit allemaal voordat jij nog moslim was?

Ja… Dus ja, toen ben ik gaan bodybuilden. Ik heb ook wedstrijden gedaan.

Je deed ook wedstrijden?

Ja, ik heb dat één keer gedaan. Ja, dat was een hele bijzondere ervaring.

En, waarom doe je dat nu niet meer?

Nou, sowieso, islamitisch gezien is het niet verantwoord om in weinig kleding op het podium te gaan staan. We zijn natuurlijk verplicht om bepaalde gebieden van ons lichaam te bedekken, altijd. En sowieso, vanuit de islam wordt bescheidenheid aangemoedigd. En ik merkte ook wel, naar buiten toe, je bent gewoon op het podium jezelf aan het laten zien. Het gaat vooral over je ego. Dus ik dacht van, dat op zich botste ook een beetje met de islamitische normen en waarden; dat je te veel met je ego bezig zou zijn. Ik moet zeggen: ik voel me nu ook een stuk lekkerder nu ik me niet meer zo moet uitsloven en dat soort dingen. Het was toch altijd in de sportschool laten zien dat je de grootste was. Nou heb ik dat niet meer, zeg maar.

- En is dat nu gelijk ook de grootste verandering aan jou, nu je moslim geworden bent? Dat het niet meer is: ‘ikke, ikke, ikke’. Of zijn er meer veranderingen in je leven?

Nou sowieso, dat is één ding. Ik was ook altijd echt met sport bezig. Sport was mijn alles, zeg maar. Sowieso als topsporter, ik had het alleszins van, als iemand anders beter was dan ik, dat was ook niet leuk. Dus ik moet zeggen, ik heb wel dat ego voor een heel groot deel los kunnen laten. Alhamdulillaah (alle lof is aan Allaah), daar ben ik heel blij mee. Dat heeft ook heel veel rust gegeven in mijn leven. Ik ben ook gewoon rustiger geworden, en in mijn hoofd ook, en naar mijn idee ook een stuk verantwoordelijker.Naar mijn opleiding toe, naar mijn baan, naar alle dingen in mijn leven, ook in de relatie met mijn gezin, familie. Dus ja, vooral rust is dat ik gevonden heb, en niet alleen spirituele rust waar ik eigenlijk nooit over nagedacht had, maar toch ook heb gevonden. Maar ook vooral de manier van denken en sociale veranderingen, daarin heb ik ook veel rust gevonden.

- En wat vindt jouw familie ervan dat je de stap hebt gezet om moslim te worden?

Ja, ze stonden er niet op te juichen. Begrijpelijk ook want ja, je voedt je kind 18/19 jaar op als een Hollander en op een of andere dag gaat die zich ineens gedragen als een halve Arabier, uit het wilde zegmaar… Het is niet gemakkelijk voor hen geweest. Ik vind het heel knap hoe ze ermee omgegaan zijn. Ik heb heel veel respect voor ze hoe ze ermee omgegaan zijn. Ik ben heel blij dat ze toch zoveel moeite gedaan hebben om die band goed te houden.

- Wat was er zo lastig aan?

Ik denk sowieso veel vooroordelen, die er bij mijn ouders in zaten. Dingen die je in de krant leest, zijn alle slechte kanten aan het geloof. Al het geweld, alle misdaden die misschien helemaal niets met het geloof te maken hebben. Dat waren de eerste dingen die ik op mijn bordje kreeg: Waarom vrouwenonderdrukking? Waarom dit? Waarom dat? Dat waren een beetje de standaardvooroordelen die ik naar mijn hoofd kreeg. En ook gewoon andere veranderingen, dat ik bepaalde dingen niet meer wilde waar ze toch wel moeite mee hadden. Bepaalde Nederlandse tradities zoals Kerst en Sinterklaas, dat wou ik opeens niet meer. Zij hebben het nooit religieus ingezien, zoals Kerst, dat was gewoon zomaar een leuke dag. Maar Islamitisch gezien deed ik er liever niet aan mee. Dat bracht natuurlijk ook heel wat spanningen met zich mee.

- Nu heb je dan natuurlijk best wel veel dingen losgelaten. Gezellige tijden met je familie, zoals tijdens Kerst en Sinterklaas, en bijvoorbeeld sport die je toch met heel veel passie hebt beoefend. Wat is het zo dat het geloof mooi genoeg maakt om dat soort dingen dan links te laten voor jou?

Nou, wat ik heel erg sterk gemerkt heb en dat probeer ik ook vaak naar iedereen over te brengen, naar moslims en ook naar niet-moslims, is dat je… Je zult nooit geluk halen uit wereldse doelen, zegmaar. Bijvoorbeeld, er waren profbodybuilders, die waren 120/130 kilo, en dat vonden ze zichzelf nog steeds klein. Hetzelfde met popsterren. Je hebt nooit genoeg geld. Je hebt nooit genoeg macht. Je hebt nooit genoeg aanzien. En ik merkte vooral met bodybuilding, je bent constant alleen maar iets wereldlijk aan het najagen, naar een zo groot mogelijk lichaam en dat is nooit genoeg. En ik merkte, je krijgt nooit voldoening.

Wij willen maar streven naar iets dat je toch nooit gaat halen. Dat is dat je het gehaald hebt en klaar, en dat gebeurt toch nooit. Wat ik mooi aan de Islaam vind, is dat je heel van het wereldse los kunt laten waardoor je veel blijer kunt zijn met wat je hebt. Dat geeft je gewoon rust. Je hoeft niet meer te jagen en alles. Je kan gewoon, je bent blij met wat je hebt. Als je dat meer krijgt, is het mooi meegenomen, maar je kan ook met minder…

- Nu is het zo dat wij hebben begrepen dat je recentelijk aan een prijsvraag hebt meegedaan waar je een reis hebt gewonnen: de pelgrimage naar Mekka!

Ja!

- Wat zijn jouw verwachtingen daarvan?

Ja, veel… Ik heb er heel erg veel zin in. Je bidt natuurlijk vijf keer per dag minimaal naar die richting toe, naar de Ka’ba. En het is toch iets… Ik denk de eerste keer als ik die ga zien, die grote mooie zwarte steen, dan moet het toch wel heel emotioneel worden. Gewoon het hele idee en ook de plek… De plek waar de islam begonnen is. De plek waar alle verhalen over gaan. Je komt heel erg dichtbij, bij het begin. Heel dichtbij, hoe je gevoel heel dichtbij is bij de Islaam, zeg maar.

- Waar zie jij jezelf staan over vijf jaar, als moslimzijnde?

 Ik heb sowieso het idee om nog in het buitenland te gaan studeren, een islamitische studie. Omdat ik merk dat ik hier in Nederland een tekort heb aan het helpen van de islamitische jeugd of het uitnodigen naar de islam toe. Dat is omdat weinig mensen met kennis zich daarvoor inzetten, met Islamitische kennis. Dus ik hoop dat ik door Islamitische kennis op te doen, dat ik een hoop vooroordelen uit de wereld kan helpen, dat ik een beetje een bruggenbouwer kan zijn als Nederlander, omdat ik de Nederlandse gemeenschap ken. De Nederlandse cultuur, en normen en waarden. Dat ik daarmee een brug kan bouwen naar de islamitische gemeenschap, omdat ik ze beiden goed ken. Maar daar is toch wel enige kennis voor nodig. Mijn doel is toch wel binnen vijf jaar in het buitenland te zitten, als dat mogelijk is, om daar een studie te volgen en dan daarna terug naar Nederland te komen om daar iets mee te doen.

- Ja, dat is een heel mooi streven… Wil je nog wat tegen de kijkers zeggen?

Wat ik wel wil zeggen, is dat: probeer ook eens een keer de berichtgeving over de Islamitische toestanden, over wetten en regels, probeer het ook eens een keer aan de islam te vragen. Zelfs veel moslimjongeren die bijvoorbeeld niet echt uit een heel praktiserende familie komen, bijna alles wat ze weten over de Islaam, komt van Geert Wilders of iets in die richting. Dus wat ik wil zeggen aan de mensen: als je of kritiek hebt over de islam of gewoon toch nog wel nieuwsgierig bent naar wat er daar eigenlijk is, nog niet in principe dat je er zelf in begint te geloven. We hebben ook moslims hier, dus ze weten wat het inhoudt.

Ga het aan de islam vragen, ga het niet aan iemand vragen die er geen verstand van heeft. Die een keer paar boekjes gelezen heeft, die een paar keer wat gehoord heeft van iemand. Kijk wat je in Nederland terugvindt aan Islamitische kennis, dat komt niet veel verder dan cafégebrabbel, wat er allemaal van waar is en niet. Dus google eens een keer naar een islamitische website. Vraag het een keer aan een moslim. Vergelijk het met elkaar. Kijk wat je hoort van de media en kijk wat je hoort van de Islaam, en kijk wat ervan waar is.

- Dank u wel, van harte bedankt.

Graag gedaan.

- Ik wil afsluiten met de groet van de vrede. Assalaamu ‘alaykum wa rahmatullaahi wa barakaatuhu (Vrede zij met u en Gods barmhartigheid en Zijn zegeningen).

Wa ‘alaykumu ssalaam wa rahmatullaahi wa barakaatuhu.