Josef werd moslim

"Het respect voor Jezus heb ik geleerd door de islam."

In naam van Allah de Barmhartige de Genadevolle. En vrede en zegeningen zijn met eenieder van de profeten evenals met hen die hun boodschap volgen.

Assalaamoe aleykom warahmatoe Allah (Allah’s vrede en barmhartigheid zij met u), mijn naam is Josef Stevens, ik ben eigenaar van Moslimedia, de uitgever van Moslim Vandaag, de eerste moslimkrant van Nederland. Ik ben in 1995 bekeerd tot de islam en ik kom oorspronkelijk uit Groningen, dit wil zeggen: ik ben geboren in Stadskanaal. Ik ben afgestudeerd als bouwkundige en ik ga jullie vandaag vertellen wat mijn verhaal is, hoe ik met islam in aanraking gekomen ben. En wat eigenlijk de reden is waarom ik ben bekeerd tot de islam en wat de islam voor mij betekent in het dagelijks leven.

Om maar met het eerste stuk te beginnen: hoe is het nou mogelijk dat ik als Nederlandse jongeman in aanraking kwam met de islam? Dat is vrij simpel, ik woon samen met een mevrouw uit Eritrea, het is een heel lief meisje, ik heb daar zeven jaar mee samen geleefd. En in die tijd waren we jong, ik wilde eigenlijk geen moslim worden. Ik had ook veel negatieve dingen gehoord over de islam. Ik kom zelf uit een socialistisch gezin, dat wil zeggen dat wij niet in God geloofden. Ik had veel over de islam gehoord: dat ze vrouwen onderdrukken, dat ze terroristen waren en onderontwikkeld. En ja, dat leek me geen goed plan, ik was vrij en ik wil mezelf op mijn eigen manier ontwikkelen.

Alleen ja, ik woon wel samen met een meisje uit een moslimgezin en dat leverde natuurlijk wat spanningen op. Op een gegeven moment zijn we verhuisd. De ouders van mijn vriendin waren daar niet blij mee, dat ik met haar samenwoonde. En ja, we leefden eigenlijk min of meer geïsoleerd. Ik had tot dan toe geen goede ervaringen met de islam en ik wist er ook heel weinig van. En ik wilde eigenlijk ook niks ervan weten. Toen op een dag eigenlijk de moeder van eh.. mijn schoonmoeder dus, op bezoek kwam. Ze kwam uit Saoedi-Arabië en ze was gescheiden van mijn schoonvader. En ze had eigenlijk een hele open houding naar mij toe. Ze was speciaal gekomen om haar dochter te bezoeken. Het was een heel belangrijk moment voor haar. En op dat moment heeft ze mij eigenlijk vertrouwen gegeven.

Wat ik nooit eerder van moslims had gezien, dat gaf zij mij. Ze zegt: ik accepteer jou zoals je bent en ik ben blij dat je met mijn dochter bent, want je bent een goede man. En ik accepteer je als mijn schoonzoon. Ja dat was eigenlijk een heel belangrijk moment voor mij. Daar begon, als je terugkijkt, mijn bekering. En dat is ook een les voor veel mensen die te maken hebben met mensen die iets willen weten over de islam. Zorg in ieder geval dat je iemand accepteert, dat je iemand niet afstoot. Mijn schoonmoeder was de eerste die zei van, je bent een topgozer, ik mag je graag en ik accepteer je zoals je bent. Zij heeft mij, toen ze vertrok, een boek gegeven.

Het boek dat heet ‘The life of Muhammed’, vrede en zegen zij met hem, het leven van de profeet Mohammed. En ze zei niet van ‘ik hoop dat je bekeert’, of ‘ik hoop dat je moslim wordt’. Ze zei ‘nou, weet je wat: lees het nou maar gewoon alsof het een geschiedenisverhaal is.’ En omdat ze zo aardig voor me was geweest en omdat ze zoveel respect voor me had gegeven, toen heb ik eigenlijk gedacht van, weet je wat, nu ga ik dat boek maar lezen. Ik kan er in ieder geval niet minder van worden.

Dat boek heeft me op een gegeven moment gegrepen, het leven van de profeet Mohammed was heel gedetailleerd beschreven en de oplossingen die Mohammed bood voor zijn maatschappij waren revolutionair, waren goed, waren eigenlijk sociale oplossingen die we in deze maatschappij, vandaag de dag  nog zoeken. Verhalen als drankmisbruik, als rechtvaardigheid, discriminatie. Dat zijn problemen die in zijn maatschappij al speelden, die hij in die tijd oploste. En één van de oplossingen die hij gaf voor discriminatie, waar ik op dat moment heel veel problemen mee had, omdat ik samenwoonde met een meisje uit Afrika.

Er stond een vers in de Koran die dat eigenlijk besprak. God zegt namelijk in de Koran: ‘Voorwaar, wij hebben jullie geschapen uit een man en uit een vrouw, uit gemaakte volkeren en stammen, zodat jullie elkaar mogen leren kennen.’ En dat is eigenlijk overstijgend over alle culturen heen. Dat is een vers dat mij enorm heeft gegrepen, omdat in die tijd, ik zat in de muziek, ik had veel te maken met verschillende culturen en dat had mij altijd pijn gedaan, vanuit mijn persoonlijkheid, dat mensen elkaar discrimineren. Toen God kwam, of de profeet Mohammed eigenlijk, met die oplossing kwam, van: luister, God heeft iedereen geschapen, in de kleur, in het ras en in de taal die goed voor hem is en God bedoelt eigenlijk dat mensen elkaar mogen leren kennen en herkennen. En niet dat ze elkaar naar het leven staan. En dat was mijn opening naar de islam.

Toen ben  ik verder gaan lezen en ik ben steeds meer verbaasd over het karakter van de profeet en dat heeft er eigenlijk toe geleid dat ik heel veel sympathie voor de profeet, vrede zij met hem, kreeg en op zoek ging en naar de moskeeën ging. Van nou, wat houdt het dan in, moslim en islam. En zo gaandeweg heb ik steeds meer geleerd. Dat is een proces geweest van maanden, en misschien in totaal, ik denk anderhalf tot twee jaar. En uiteindelijk ben ik bij mijn vriendin weggegaan, die relatie liep stuk. En toen was ik eigenlijk op mezelf teruggeworpen. Toen heb ik op een bepaald moment gezegd van, wat ga ik eigenlijk doen met mijn leven? Ik heb een Koran vertaling gekregen. Ik heb er zelf ook één gehaald in het Nederlands, en ik had er eentje in het Engels gekregen.

Toen heb ik eigenlijk op mijn studentenkamer, dat was op een zolder, heb ik alle verzen van de Koran uitgeplozen. Ik heb de hele Koran, van voor tot achter, van rechts naar links, helemaal gelezen. In twee talen: in het Ara.. nee sorry, ik kon nog geen Arabisch, in het Engels en in het Nederlands. Want ik wilde graag weten dat ik de juiste betekenis las. En ja, dat heb ik gedaan.. ik weet  niet meer hoe lang ik erover gedaan heb. Ik heb het hele boek uitgelezen. Toen dacht ik ja, als moslims zeggen dat islam het ware geloof is, en de koran is de bron van de islam, dan moet ik de Koran onderzoeken. En als de Koran juist is, als de Koran klopt, dan klopt het geloof. En ik had eigenlijk niet de verwachting dat het allemaal zou kloppen.

Ik had eigenlijk verwacht dat ik iets wel tegen zou komen, waardoor ik zou kunnen zeggen, van ja moet je eens luisteren, dit is een geloof net zoals andere geloven, en ik heb de Bijbel weleens gelezen, maar daar zitten allemaal fouten in, en tegenstellingen in, dus ik had eigenlijk niet verwacht dat dat met de Koran niet zo zou zijn. Toen kwam ik tot de conclusie dat ik na al het leeswerk tot aan het einde van het boek kwam, en toen dacht ik van hé, ik kan me niet voorstellen dat dit door een mens geschreven is. En die conclusie dat is voor mij levensveranderend geweest, want ja, als het niet door een mens geschreven is, dan moet het afkomstig zijn van God.

En als het afkomstig is van God, dan bestaat God dus blijkbaar. Dan bestaat de Schepper, en dat bestaat het Hiernamaals zoals het in de Koran geschreven is. Dus dat heeft mijn leven veranderd. Op dat moment heb ik gezegd van, ja, dan wil ik behoren tot de mensen die dit boek volgen. Ik heb niet gezegd ik wil moslim worden, ik wil de mensen leren kennen die dit boek als levensboek beschouwen.

Toen ben ik naar de moskee gegaan, toen heb ik ook de getuigenis afgelegd: Ik getuig dat er geen God is, behalve Allah en ik getuig dat Mohammed zijn boodschapper is. En dat is heel belangrijk voor me geweest, dat is natuurlijk de officiële bekering. Alleen mijn zoektocht ging nog verder. Het praktiseren van de islam deed ik toen nog niet helemaal. En toen ben ik eigenlijk verder gaan zoeken. Een leuke anekdote is eigenlijk, uit die tijd, dat ik naar de moskee ging en dat één van de moskeebezoekers, die sprak mij aan en zei van nou, je wil moslim worden, wat wil je, wil je soenniet of shi’iet worden? en dat was voor mij een klap in het gezicht, want die woorden, soenniet en sji’iet had ik niet in de Koran gelezen.

Dus ik dacht, nou dat is niet iemand die de koran kent, toen ben ik niet meer naar die moskee toe gegaan. Later uiteindelijk wel, daar heb ik mijn gebeden geleerd, maar dat geeft eigenlijk aan dat ik vasthield aan de koran en niet zozeer aan wat de mensen daarover zeiden, wat de mensen me op de mouw probeerden te spelden. Want ik heb me vastgehouden aan de tekst, de oorspronkelijke tekst. En dat is eigenlijk wat ik nog steeds doe, ik ben inmiddels 16 jaar verder, ik heb een mediabedrijf die is gericht op het verkondigen van de boodschap van de islam en het informeren van de moslimgemeenschap. Maar nog steeds is de Koran het juweeltje in mijn hart, waar ik me aan vasthoudt op het moment dat ik het lastig vind om beslissingen te nemen. De Koran is gewoon mijn leidraad geworden.

Dus zo ben ik moslim geworden. Het is heel leuk om dat te kunnen vertellen nu. Dat vertel ik met trots, het is een speciale gave van Allah. Een gunst die Hij mij heeft geschonken door middel van Zijn boek en Zijn openbaring.

Het moment dat ik ben begonnen met praktiseren kwam met de maand ramadan. Dat is nu 16 jaar geleden. Toen heb ik gezegd, oke, nu laat ik al mijn oude gewoonten achter de rug, ik ga een maand lang de gebeden onderhouden, ga ik vasten, ga ik leven als een moslim. Geen varkensvlees, geen alcohol, gestopt met roken. En ik heb gezegd, als ik dat een maandlang volhoud en het bevalt me, dan blijft het zo en dan ga ik dat blijven doen. Lukt het niet, naja, dan is het goed om te proberen. Het resultaat is dat ik mijn gebeden vanaf die tijd nooit meer heb verlaten en als een moslim ben gaan leven.

Nou het tweede deel dat ik jullie wilde vertellen is van hoe ik was voor de islam. Ik heb daar al een klein beetje over verteld. Ik ben opgegroeid in een gezin dat niet religieus was, ik heb nooit het geloof in God meegekregen van huis uit. Wat wel belangrijk is, is dat vrijheid altijd bovenaan mijn lijstje stond. Ik was qua karakter echt een alternatieveling, zoals je me zou kunnen beschrijven. Ik was een beetje een hippie in die tijd; vrijheid blijheid. Voor mij waren er geen grenzen. Het betekent soms ook dat ik bepaalde grenzen overstak waar ik veel onzekerheid in had. Als je bepaalde experimenten doet dan weet je nooit wat de uitkomst is. Ik maakte muziek, hard-rock muziek, en ik had een vrij leven.

Ik was een soort vrijheidsstrever. De drumleraar die mij destijds lesgaf zei: je bent een speciale man, je bent eigenlijk een levenskunstenaar. En ik heb toen nooit begrepen wat het was, maar zo door de jaren heen heb ik steeds over die woorden nagedacht, en als ik dat een plaats probeer te geven, denk ik dat hij in me herkende dat ik steeds op zoek was naar de beste oplossing. En los van kaders, los van voorgekookte ideeën, ben ik altijd op zoek naar de beste oplossing, en de juiste theorie en de beste manier van leven. Dus zo plaats ik maar even dat ik een levenskunstenaar was.

En nog steeds ben uiteindelijk, want in mijn werk als presentator van de islam, en als overbrenger van de boodschap, houdt ik mij nog steeds vast aan.. wil ik niet in kaders gevangen worden die door mensen zijn beperkt. De kaders van mij, dat zijn de kaders die in de koran en in de uitleg van de profeten zijn vastgelegd, en dat is wat ik nog steeds doe. Ik zoek grenzen op van wat mensen op dit moment acceptabel vinden, maar ik blijf altijd binnen de grenzen die Allah, sub7anahu wa ta’ala (geprezen en verheven is Hij), heeft gesteld. En ik hoop dat daarmee een nieuwe vorm van verkondiging ontstaat in Nederland, waarbij mensen de pure boodschap van de islam begrijpen, want ik weet zeker dat het heel dicht bij het hart zit van heel veel Nederlanders en de koran zelf is de beste leidraad. Dus we hopen dat we een Nederlandse moslim hebben met een islamitische achtergrond en een maatschappelijke betrokkenheid in de Nederlandse maatschappij.

Wat ik ook nog wil vertellen is wat de islam voor mij persoonlijk betekent en dat heeft ook te maken met de manier waarop ik ben. Ik ben niet iemand die gewend is aan kaders en die zich houdt aan regeltjes, maar de islam biedt mij wel houvast. Als ik de islam niet had gehad, wie weet had ik niet voor jullie gezeten. Omdat, ik heb een persoonlijkheid die vrij.. die op zoek is naar uitdagingen. En sommige uitdagingen kunnen fataal worden, dus ik ben blij dat ik de islam heb, de islam geeft mij regelmaat, de islam zorgt ervoor dat ik mijn gebeden in de ochtend en in de middag, in de namiddag, in de avond en in de nacht op tijd verricht. Dat is een baken, dat is een rustpunt, dat ik nodig heb, en als ik dat niet heb, dan verlies ik mijn concentratie op het leven. Dat is heel waardevol voor me. Het gebed, en ook het besef dat dit leven niet voor niets is.

Voordat ik de islam had, dacht ik niet dat ik afgerekend zou worden, dacht ik niet dat er een God was die ik zou kunnen dienen. Dat er een dag komt waarop iedereen rechtvaardig wordt afgerekend. Nu ik dat allemaal weet, heeft mijn leven veel meer zin gekregen en heb ik ook een doel en kan ik ook meer geluk halen uit de momenten dat ik blij kan zijn op deze aarde. Dat betekent de islam voor mij. Het geloof in God heb ik echt geleerd van de islam, het respect voor Jezus heb ik geleerd uit de islam. En een hele hoop wijsheden die ik nu ken, die mij helpen in het dagelijks leven, haal ik uit de koran en uit de uitspraken van de profeet. En ik hoop dat dat nooit stopt, tot de dag dat ik sterf. En ik hoop dat Allah mijn getuigenis accepteert en dat ik samen met mijn broeders en zuster en familie in het paradijs toegelaten wordt. Dat wilde ik graag met jullie delen.

Ik heb nog wel een leuke anekdote waar ik mee wil afsluiten. Eigenlijk vertel ik dat verhaal nooit, want ik wil niet opscheppen. Alleen het is zo’n bijzonder verhaal, en ik vertel het u nu, maar alleen voor de camera, zodat degene die dit hoort daar lering uit kan trekken. Het is het verhaal, eigenlijk, achter het verhaal dat ik zojuist verteld heb. Toen ik moslim ben geworden, toen heeft mijn moeder mij gezegd van, ja, ik dacht wel dat je zoiets zou doen. En dat verbaasde mij, want ik had nog nooit met mijn moeder over religie gesproken. En toen vroeg ik mijn moeder: waarom zeg je dat? Waarom dacht je dat ik moslim zou worden?

Ze zei, nou, ik dacht niet dat je moslim zou worden, maar ik wist wel dat je iets met God zou doen. Ik dacht dat je priester zou worden eigenlijk. En toen heeft ze mij uitgelegd hoe mijn geboorte tot stand is gekomen. Mijn moeder die was inmiddels 40 jaar en die had vier kinderen gekregen. En ze was eigenlijk bang dat haar laatste kind niet goed ter wereld zou komen. Het duurde heel lang voordat ik geboren werd. En mijn moeder die kreeg grote zorgen, ze dacht oh nee, ik ben te oud en straks is er iets met mijn kind aan de hand, misschien is die gehandicapt of iets dergelijks.

Dus ze begon daar zorgen over te krijgen. En toen heeft ze in haar eentje, in stilte, in een Katholiek ziekenhuis, heeft ze toen gevraagd van: Oh God, alstublieft, als U mij dit kindje geeft, en het is gezond, dan draag ik het op aan U. En ik ben mijn moeder daar dankbaar voor, ook al geloofde ze in die tijd niet in een religie, God heeft wel haar gebed verhoord. God heeft mij geaccepteerd en mij gemaakt tot iemand die zijn boodschap verkondigd. En daarmee wil ik niet aangeven dat ik speciaal ben, maar hoe speciaal God is. God verhoort de smeekbeden van iedereen en zelfs mijn moeder die niks aan godsdienst deed, die heeft dit gevraagd aan God, en op het moment dat het voor haar belangrijk was, en die heeft mij opgedragen aan God zelf. En God heeft me geaccepteerd en daar ben ik dankbaar voor en ik hoop dat ik Allah nooit zal verzaken in mijn leven, en dat geeft een verantwoordelijkheid. Dat geeft een verantwoordelijkheid voor alle moslims om te bidden voor degenen die zij willen dat gered worden in het hiernamaals.

Wasalaamoe aleykom warahmatou Allahi wabarakatouh. (Allah’s vrede, barmhartigheid en zegeningen zij met u)